adile naşit

kahkahaları akıldan çıkmayan, yeri geldiğinde tavuk gibi gıdaklayan, kısa boyuna rağmen boyundan büyük işlere imza atmış kendi gülen, seyirciyi de güldüren rahmetli komedyen.
trt-1 zamanlarında,saat 21-22 sularında uykudan önce program yapardı,musti adında çizgi filmsi bir karakter vardı içinde...
(bkz: artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak)
tonton yanakları, tatlı dilli konuşmaları, kahkahaları, o şirin yürüyüşü. türk sineması için büyük kazanç olan değerli kişi. nur içinde yatsın.
hanimiş benim kuzucuklarım... dır
oy oy oyy...
ton ton, sevimli teyzemizdir. uykudan önceki masal annemiz, gıdaklarcasına gülen kikirdek....
mekanı cennet olsun.
her "an"ımızda, her "anı"mızda, çınlayan kahkahası evrenin bir yerinden gelir ve gönlümüze giriverir. çektiği acılar (yakalandığı ve onca filmde çaktırmasa onu içten içe kemiren ve oğlunun ölümüyle şiddetli evreye geçen ve onu bizlerden ayıran kanser) kendisine milyonlarca sevgi dolu söz ve kalplerde dua olarak dönmüş, düşündükçe neşeyle birlikte içimi hüzün dolduran, ah be yetişemedim dönemine diye iç geçirten, unutulmaz oyuncu. sen gidince şarkısı ne zaman çalsa burnumun direği sızlar bu yüzden. ah ne güzel komşumuzdun sen adile abla... şu an ağlıyorsam, bil ki sana yetişememiş olmaktan senin kuzucuklarından biri olamamaktan... ama biliyorum senin gönlünde tanımasan da beni, ben de bir kuzucuğum. senin gönlün tüm çocuklara ve çocuk kalanlara açık çünkü... biliyorum bu satırları hissediyorsun, buna inanmak istiyorum ve bu beni sana kavuşturuyor...
ekrandan kuzucuklarım demesini ve gözümün içine bakmasını her seferinde çok özlediğim işinin ehli bir insandır hatta herşeyden önce insan olan bir güzelliktir. eksikliğini hissettikçe gözlerim doluyor. nur içerisinde yatsın ya da diğer bir değişiyle * toprağı bol olsun.
sanırım lezbiyen olduğunu bilmeyen yoktur?
bugün vefatının 25. yıldönumüdür, hayatımda ölümünün ardından ağladığım tek oyuncu olduğu ve ölüm gününü de çok iyi hatırladığım için paylaşma ihtiyacı hissettim. 80 çocuklarının içindeki en temiz değerdir sanırım uykudan önce ve adile naşit. nasıl büyük bir oyuncu olduğuna değinmiyorum zaten, onun üstüne çıktığı şeyler oyunculuğundan bile değerli zira.
her ne kadar hep ssevimli tombul teyze rolüyle akılda kalmışsa da şen sazun bülbülleri oyununda bir konsimatrisi çok iyi şekilde canlandırmış, hisseli harikalar kumpanyasında özellikle manda gölü balesi ile gönüllerde yer etmiştir.
bugün ölümünün 25. yıldönümüdür.
türk sinemasındaki en önemli karakter oyuncularından birisidir. ayşen gruda, kemal sunal, şener şen gibi önemli komedi oyuncuları arasında çok özel bir yeri vardır. o denli sevilmiştirki, birçok insan onu izlerken kendi annesini, teyzesini izliyormuş gibi bir hisse kapıllır. o bizim hafize anamız, masalcı teyzemiz ve turşu suyunun iyisi sirkeyle yapılır diyen adilemiz olarak kalacaktır. nur içinde yatsın...
en içten gülen kadın, tek özlediğim kadın
bazı insanlar bazılarına sempatik gelir bazılarına antipatik gelir. ancak nedense bu kadını antipatik bulabilecek tek bir insan evladı görmedim, görebileceğimi de sanmıyorum. her insanın dilediği anlayışlı, neşeli, fedakar, kıvrak zekalı, anaç anne modelinin bu kadar iyi hakkını verdiği için heralde. acaba kamera arkasında da böyle biri miydi hep merak etmişimdir. ama ne olursa olsun sırf bu kadar insanın çocukluğuna bu kadar güzel anılar bıraktığı için cennete süresiz girişi kartını almış olmasını dilerim.
eski türkiye'nin güzel, zarif ve sevgi dolu nadide insanlarından biri idi.
türk tiyatrosuna ve sinemasına çok emeği geçmiş, anaçlığı ve sempatikliğiyle gönülleri fethetmiştir.
her boyutta ışıklar içinde uyusun!
kuzucukları tarafından unutulmayandır.
türk filmlerinin unutulmaz rengi.
  • /
  • 2