eşşoğlu eşşek dediğim için babam tarafından ağzıma bir çorba kaşığı pul biber* doldurulmuşluğu vardır. oradan gelir acıların çocuğu ve ateşli oluşum. *
düşündüm de çocukken çok usturupluymuşum.* kızdığım insanlara küfür niyetine sarfettiğim söz kötü kelimesi idi. ve ben bunu o çocuk aklımla çok ağır bir söz sanırdım. *
ailecek pek küfürbaz sayılmayız. çocukken "salak", daha doğrusu "sssalak" ciddi bir küfürdü. büyüyünce, özellikle fiziksel olarak canım cidden yanarsa burun deliklerim iyice açık, dişler kenetli bir şekilde "hasssssiiissss" (hassiktir'in yoğunluğunun arttıtılmış hali) diye bir şey istemsizce çıkıyor. iyi de oluyor.
an be an oral yollardan acımasızca istismar ve taciz edilen masum deliklere (yukarıdan aşağıya anüs, vajina, ağız, burun ve kulak) "diren!" deme vaktidir!
ben bir kere köpek diye bağırmıştım arkadaşıma, annem kızarak yanıma geldi ve sadece mikrop diye bağırabileceğimi söyledi.
(bkz: gay olmamın sebepleri)
hepsi sınıfta ana avrat söven en az bir kişi olduğu için ilkokulda verilen okuma yazma eğitimlerinin bir parçasıymış gibi öğreniliyor zaten.uygulamasını da sizi sinirlendiren ilk arkadaşınız üzerinde yapıyorsunuz.