çocukken edilen en ayıp küfür

ebru gündeş'in "fırtınalar" şarkısının nakaratını, ilk harfleri "s" ile değiştirerek söylemek.

bakınız ki :
sırtınalar soparsa sopsun
sürüklesin sikimiziiii

sonra da o çok ayıp küfrün verdiği tatminle kıkır kıkır kıkır tabi. memleketim mi, yıldızlar mı, gençliğim mi daha uzak
adanalı çocukların bir adım önde olduğu küfürlerdir.
(bkz: horozpu)

4-5 yaşlarımda bir banknot paranın üstünde böyle yazıyordu, aklıma kazındı oradan. anlamını bilmeden herkese horozpu diyordum.
eşşoğlu eşşek dediğim için babam tarafından ağzıma bir çorba kaşığı pul biber* doldurulmuşluğu vardır. oradan gelir acıların çocuğu ve ateşli oluşum. *
düşündüm de çocukken çok usturupluymuşum.* kızdığım insanlara küfür niyetine sarfettiğim söz kötü kelimesi idi. ve ben bunu o çocuk aklımla çok ağır bir söz sanırdım. *
ailecek pek küfürbaz sayılmayız. çocukken "salak", daha doğrusu "sssalak" ciddi bir küfürdü. büyüyünce, özellikle fiziksel olarak canım cidden yanarsa burun deliklerim iyice açık, dişler kenetli bir şekilde "hasssssiiissss" (hassiktir'in yoğunluğunun arttıtılmış hali) diye bir şey istemsizce çıkıyor. iyi de oluyor.

an be an oral yollardan acımasızca istismar ve taciz edilen masum deliklere (yukarıdan aşağıya anüs, vajina, ağız, burun ve kulak) "diren!" deme vaktidir!
ne bakıyon tip tip
ananı mı siktik
kayseri sucuğu
orospu çocuğu

bir de şey vardı (bkz: adidas) ananın donunun içindeki daracık amcığı siktim
cananın camı kırıldı
canan camını
camcıya taktırdı

çıkar kelime başlarında ki ''c'' harflerini öyle oku bakim
ben bir kere köpek diye bağırmıştım arkadaşıma, annem kızarak yanıma geldi ve sadece mikrop diye bağırabileceğimi söyledi.
(bkz: gay olmamın sebepleri)
(bkz: şırıspı)

orospu demeğe utanip şırpıntı demeğe de dili dönmeyen çocuğun ikisini birleştirmesi ile ortaya çıkan şahane küfür.