bir aydır zayıflatmaya çalıştığım başımın tatlı belasıdır. tamam tombiş kedileri seviyorum orada bir problemim yok da hayvan yakında bomba gibi patlayacak diye korkuyorum.
kedi, 6 ay önce sokakta ufacık tefecik tek başına yürümeyi bile beceremeyen, her yeri kir pas içinde iki gözü enfeksiyonlu ve kapalı olarak bulduğum, haftalar boyunca benden bir parça gibi titizlikle özenle baktığım, bu zamana kadar getirdiğim, ben hariç kimseye kendini sevdirmeyen, odama sokmayan ve ben yatarken elletmeyen; evin neşesi, fırlama ve tek gözlü oğlandır benim nazarımda!
efkarlı efkarlı karşısında sigara içtiğimde karşıma geçip derdimi anlamış gibi içli içli bakabilen, içimden karşılıklı rakı mı içsek diye geçirmeme sebep olan, bu hissiyata sahip olan tek hayvandır. her birinin ayrı ayrı bir karakterinin olduğu da gerçektir.
az önce whiskas temptations tavuklu ve peynirli krakerlerine * bayıldıklarını fark ettim. yavru kedimin avcumdan birkaç tane yemesine rağmen mırlamaktan vazgeçemeyerek deli gibi krakerleri aramaya koyuldu *
üniversiteye ilk geldiğim günden beri doğru düzgün yemek yiyebilmek için savaşmak zorunda kaldığım hayvan türü. abartmıyorum, şu istanbul'un en yüzsüz kedileri bizim okulda valla. tabağınızın içine atlarlar direk. zaten bir de alerjim var kedilere. ikisi birleşince sevemiyorum malesef bu hayvanı.
hiç de nankör değildir. hastalıkta sağlıkta kıçımın dibinden ayrılmamıştır. sıcak su torbası niyetine kullanılabilir. ona sarıldığınızda bütün sıkıntılarınız uçar gider.