iskender yemek

"şimdinin gücüne inanmak". ne geçmişin sıkıntıları ne de karabasan gibi insanı boğan gelecek korkusu.biliyorum ki ne geçmişe geri gidebilirim nede şu andan kurtulup gelecekte var olabilirim. yapılması gereken basit ama zor bir yol;geçmişle yüzleş ve kabullen,gelecek için ise şu anda ne yapman gerekiyorsa onu yap,gerisini zamana bırak.

anneanneyle konuşmak..işe yarıyor hatta belanı s*kiyor bikaç yıl depresyona giremiyosun korkudan

sürekli arkadaşlarınızla buluşun mümkünse eve girmeyin içinizdeki sürtüğü ortaya çıkarın 3 güne bir şeyiniz kalmaz

dibe vurmak, her seferinde dip değerinin daha da eksilere çekeceğinden gittikçe içinden çıkılmaz bir hal alır. her seferinde daha da diplere vurursun. o yüzden tercih edilmemeli.

friends izlemek.
en yakın arkadaşlara koşmak.
bisiklet sürmek.
geceleri asla uyumamak.

(main) > growlr
>>>>>>>>>>>>>> text message someone you like
>>>>>>>>>>>>>>>>>> meet and have sex

yuzmek

oturup geçmesini beklemek en mantıklısı.

eskiden ölümüne içki içip, kulüplerde sabahlayıp, mümkün olduğu kadar çok kişiyle seks yapmak derdim.

şu an iki hap atıyorum, bir bardak kahve, bir paket çikolata, umut verici bir şarkı ve güzel bir kitap. 2 saate hiçbir şeyim kalmıyor.

psikiyatristin verdiği ilaçları düzenli olarak kullanmaya başlamak.

friends izlemek. daha etkilisini görmedim, şiddetle tavsiye ediyorum.

fazlasıyla yararlanmak isteyeceğim taktikler. zira şu günlerde hayat çekilmez.

(bkz: seks)

günlük, basit düzeydeyse müzik dinlemek iyidir. daha ağır hallerde mesela nazi filmi izlemek çok işe yarıyor. önce ağzına sıçılıyor tabii, psikoloji alt üst oluyor film boyunca ve sonrasında. sonra diyorsun '' benimki de dert mi lan '' ve motive olup devam ediyorsun yola.

tabii depresyona hiç girmemek veya ertelemek için:

(bkz: big bang theory)
(bkz: simpsons)
(bkz: şirinler)

ve bilumum komik diziler ve filmler.

koşmak.evet deli gibi hayvan gibi koşmak.sabahın seherinde koşup duş aldıktan sonra işten dönünce tekrar koşmak.hem bedenen hem de ruhen dinlendiriyor insanı. o kadar efordan sonra zaten direk zıbarıyosun düşünecek vaktin olmuyor

içip içip ama çok içip, mide iflas edene kadar içip mideye odaklanıp depresyonu unutmak. *

yapılabilecek en guzel eylem kendini işine vermek. alternatifler;
-tempolu yürüyüş yap, mümkünse kulaklığını da yanına al. deli bi enerjin varsa bikaç kilometre yol alıp vücudunu ısıtıp koş.
- temizlik yapmak, etrafı toplamak da dehşet huzur veriyor, küçük çaplı bunalımlar icin birebir.
- her insanin yıllardir bu niye böyle diyip de araştırmadıgı seyler vardır ya, işte o ertelediğin seyi bilimsel bi makaleden ögrenmeye çalış. kendini çok farklı bi dünyanın içinde bulabilirsin emin ol.
- yakinindaki huzurevine git, dayılar felaket tavla oynuyor, muhabbetleri de fena değil.
- bu işler özel izinle oluyor tabi ama uğraşırsan bi de şöyle önerim var; sosyal güvenlik kurumuna bağlı kimsesiz çocukların barındığı " çocuk evleri " var. oraya git, çocuklarla ilgilen, onları sev, muazzam rahatlamış olarak eve döneceksin.
- bu madde bahsedeceğim tipolojide arkadaşı olmayanlara lüks gelebilir; üç tane kafadar bulup kahveye git, batak mı oynarsin, yüz bir mi orası sana kalmış.
- kitap oku, yemek yap, sevdigin seyleri ye, film izle gibi klişelere girmiyoruz sen zaten onları biliyorsun.

yürüyüşe çıkmak ; benimle yaşıt karım olmasından hiç bıkmadığım sağ elimle manuel alıştırmalar yapmak, çok sevdiği sezen ve sıla'dan az da olsa uzakta durmak , arada eski resimlere bakıp duygulanıp zırlayarak , telefon rehberinden kontörümce dostları aramak , arada depresyonun sebebini düşünerek sövmek , arkaya baktığında en boktan durumda bile ders çıkarmasını bilerek , kış yaz fark etmez kendini dışarı atarak yıldızları seyretmek ; eylemlerini gerçekleştirerek " depresyon beni yandan sıyırdı" diyebiliyorum .

rekabet ortamında spor yapmak.