video talebi yoktur yasal olarak, sadece biz eşcinsellerin, işleri hızlandırmak adına, kurulun karşısına sunduğu bir durumdur.

(bkz: taxim değil taksim)

(bkz: tavşan kaç tazı tut)

bu kadar basit düzenle kurulup, nasıl bu kadar keyifli olabileceğini asla anlayamadığım oyundur.domuzların kazanınca o iğrenç gülüşleri yokmu... o zaman direk benim ekrandan girip gırtlaklarını sıkasım geliyor.

1992 yılında olimpiyat oyunlarına ev sahipliği yapan, ispanya'nın katalunya bölgesinin başkenti olan şehirdir.

en basiti aşık olduğun kişi sana aşık değilse gerçekleşen durum. mesafe, aradaki üçüncü kişi, dünyanın en zıt kişileri olmanız durumlarında da aşık olduğunuz kişi yanlış kişi olabilir.

mario levinin 1990 haldun taner ödülünü alan öykü kitabıdır.

bıraktığınız, bazen arkanızda bırakmak zorunda kaldığınız o meşhul yerlerin; özlemi olur içinizde. bazen de sizin yüzünüze tokat gibi çarpan hikayeler vardır başka dillerde. dinledikçe masal gibi gelen gerçekler. arafınıza sığınırsınız, dinlemeye korkarsınız ama bir şekilde dinlettirir işte.

--- spoiler---

"...ve yaşamaya mecbur olduğumuz tüm insan ilişkilerinde küçük sevinçlerden hep medet ummaya çalışacağız. ve bu yolun bir yerinde hiç beklemediğimiz bir anda bir hayaletin ya da şehrin tutsağı olduğumuzu anlayacağız.
...her şey bir yana, yaşananlar ne kadar yanlış olursa olsun kimi deneylerin ardından insan sürekli olarak kendine başka anlar ve insanlar katabiliyor. bu artıyı tanımlayabilmek ve başka ilişkilerde değerlendirmek zor, hatta imkansız, biliyorum. ama kimi yaşantılardan elde edilebilen küçük sevinçlere bağlanan umut, ne yazık ki her geçen gün biraz daha çok azalmaya yüz tutuyor. ayrıntıların varlığı belki de bu yüzden esaslı bir kandırmaca, dolayısıyla da bir hayata bağlanma vesilesi.
...ama sonuç ne olursa olsun hep bir yerlerde kaldığımızı, kendi hayaletimizce kovalandığımızı ve tüm çabalarımıza karşın bireysel serüvenimizde durmaksızın bir sürgünü ve tutsaklığı yaşamaya zorunlu olduğumuzu hiç unutmamamız gerekiyor..."

--- spoiler ---


--- spoiler---

evet, her şey, sanki her şey arada sırada ve en beklenmedik bir zamanlarda bana bende bıraktığın bu ilişkiyi anımsatacak.
ve sanki bir gün, gene beklenmedik bir zamanda ve belki de bambaşka bir mekanda bana geri dönebileceksin.

ama o zamana kadar çok uzun bir ayrılığı göze almak zorunda kalacağız.
kimi olay ve ilişkierin üzerine daha yürekli bir şekilde gidip gidemeyeceğimiz ise henüz bilemiyorum.
bunun için sana hep anlatmaya çalıştığım gibi yitirdiklerimizin ölçüsü çok önemli olacak.
benim içinse yalnızca iki seçenek var: o günlerde ya bambaşka bir sevdanın peşinde koşuyor ya da biraz küskün, biraz da kırgın, herhangi bir yuvaya temelli olarak dönmüş olacağım..

..
günün birinde görüşebiliriz ama ben sana artık yazmayacağım.


--- spoiler ---

insanları sadece varlığımızla/yokluğumuzla o kadar korkutmuşuz ki dün istanbulun tüm polisiyle taksimi kuşatmış validir. bilmem kaç tane otobüs polislerle doluydu, sivili de cabası. ve dün sadece gündüz değil gece de eğlenmeye gidenlere buldukları yerde gaz sıkmaya devam etmişlerdir. kötü haber; sıkıldıkça çoğalıyoruz.

tanımadığım insanlarla yapmaktan kaçındığım eylem. özellikle çorbalarda falan asla. bizim buralarda düğün yemekleri olur. işte önce bamya çorbası sonra etli pilav, irmik tatlısı, cacık falan ikram edilir ve herkes tek tabaktan yer.

"rahat-ul hulküm" yani "boğaz rahatlatan" anlamındaki arapça sözün halk arasında bozulmuş, galat-ı meşhur olmuş halidir lokum.

oldukça kibardı. siyasetinizi sikeyim size bir şey olmasın.

2 gün önce gece yarısı atılandır. "selam fermuar nasılsın ahmet ümit'in istanbul hatırası'nı okumuyorsan yarın getirir misin?" cevap; ok iyi geceler. asdfrwieşrlşwr yelloz seni.

(bkz: olimpos dağı)

(bkz: yana yana gelmek) (bkz: çakmak çakmak)