eskiden çok sık gelirdi. lise hiç kolay geçmedi. ailevi sorunlar falan. sonra ölmeye hazır olmadığını anlıyorsun, istekten öteye geçmiyor. mücadele edin gençler. pes etmeyin. hiçbir şeyin son olmadığını hatırlayın. ne sonsuza kadar mutlu diye bir şey vardır ne de sonsuza kadar mutsuz. hayat akışkandır.

arada bir çamaşır suyuna "seni içsem mi kız" diye bakışlar attırabilir, aman dikkat

(bkz: depresif mizaç bozukluğu)

sık gelir, ama bir şekilde geçer gider. canlıların en temel içgüdüsü olan "yaşamaya çalışmak", intiharı bastırır. yaşamınız güzel olduğu için değil de ölmekten korktuğunuz için intihar edemezsiniz. uyuyunca geçiyor. bok.

bastırılması gereken istek. zombi virüsü kapmadıysanız çözüm hiçbir zaman intihar değildir.* modern tıp intihar isteğinin klinik olarak tedavi edilmesi gerektiğini söylüyor. depresif olmanız tedavi edilebilir. psikoz tedavi edilebilir. dikkat çekmek istiyor olabilirsiniz ve bu çok doğal ama bu şekilde yapılmamalı. ölmenin felsefi ve romantik bir tarafı yok. yaptığınız tüm hataları telafi edebilirsiniz ya da bunlarla yaşayabilirsiniz. bu tür kaygılar hayat kalitesini baya azaltıyor, kendi başınıza atlatabiliyorsanız belki tamam ama bir noktadan sonra yorulacaksınız, o yüzden yardım almanız gerekiyor. lütfen yardım alın.

intihar değil de yok olmak. bi kapı açılsa, ordan geçsem ve o kapıdan geçince bu dünyaya hiç gelmemiş gibi kimse beni tanımamış sevmemiş, nefret etmemiş gibi devam etse herkes.