insanların dertlerini dinlemeyi artık sevmiyorum. sanırım onlara yardım edecek, onların derdiyle dertlenecek halim kalmadığından. eskiden böyle değildi hatta ben eşelerdim. insanların gizli, büyük dertlerini arardım. ve insanlar bana anlatmayı severdi. psikolog gibi olduğumu mutlaka psikolog olmayı düşünmem gerektiğini söylerlerdi. öyle işte.
en sevmediğim şey dert dinlemek. kendi problemlerimle kafasını sikeceğim kişiyi de özenerek seçerim.
dertlerime bir yabancıyla paylaşmayacak kadar bağlıyım*
şu aralar pek dertli değilim ancak insanlarla sohbet etmeyi, onları dinlemeyi, yaşadıklarının ona ne kattığını ya da ondan ne eksilttiğini dinlemeyi severim. konuşmak isteyen olursa seve seve dinlerim.