ayı sözlük itiraf
yalnız kalmak çok iyi geliyormuş, yıllarca aksini savunmuştum.
şu an itibariyle insanlardan nefret ettiğime karar verdim. duygusal, cinsel her anlamda.
keşke elfler gerçek olsa ve elfseksüel olsam. elflerle şarkı söylesem, kuyutorman köşelerinde sevişsem...
*
hiç birinizi tanımasam da burada olmanız ve burada olmaktan çok mutluyum. sözlüğe birşeyler yazmak , en önemlisi burada kendim olmak , kendim gibilerin varlığından haberdar olmak , onların yazılarını okumak beni çok mutlu ediyor
çünkü sadece burada olduğum kişiyim ve bu bana cesaret veriyor
iyiki varsınız lan hepinizi seviyorum hepiniz adamın dibisiniz
o hoslandığım 10 yaş büyük adamı düşünüp duruyorum.. daha yakından tanımak istiyorum ama fırsat vermiyor pek. o kadar umursamaz ki kendimi heterodan hoşlanmış gibi çaresiz hissediyorum.
edit : daha kötüsü aylar sonra bir sevgilisi olduğunu öğreniyorum.. keskin, küf kokulu, siyah, akıntılı bir aşk acısına dönüştü sanki yaşadığım şey.. galiba hiçbir zaman bilemeyecek hissettiklerimi, kimseye de anlatıp rahatlayamiyorum aq. ıyi ki varsın sözlük, give me a big hug, cmon now !!
hadi hadi itiraf edin aynada hepiniz poz verip ne kafa güzelim be diye aklınızdan geçirdiniz
neyse ki bu cumartesi de temizlik yapıp yatıyorum. bir de ders çalışayım.
yaşasın cumartesi geceleri!
stiletto sakaldan balbo sakala geçiş yaptım. garipsiyorum.
bugüne kadar çoğu zaman "ayıların en güzelleri hep ecnebilerde, bizim memlekette iş yok" diye düşünürdüm. "istanbul'da da güzel ayılar gördüm tabi ama nadir" diyordum. bugün taksimde bir arkadaşımı beklerken meydanda o demirlerin üstünde bir kırk dakika oturdum. otururken bir ara aklıma geçen güzel adamları saymak geldi. daha önce demek ki bakmamışım doğru düzgün. sayma niyetiyle bakınca aman aman ne adamlar var be!
insanları umursamayan insanlara imreniyorum!
bugün evde boş boş oturmama rağmen sürekli buluşmak için arayan ama kırmak istemediğim bi arkadaşıma antalya'dayım gibi gereksiz bi yalan attım. kendisini severim ama gerçekten çok sıkılıyorum yanında ve ben asosyal bi tipim zaten la. bana dışarısı lazım değil bissürü film, bissürü dizi lazım.
bir gitarist ile 18 saat çıkmıştık. tabi sonra ben bunu kendime yediremeyip kendimi başkasına yedirtmiştim. yaşça hayli büyük biriyle yatmıştım. bu biriyle ilk ilişkimdi o ayrı mesele pişman mıyım, değilim.
(az orospu değilmişim lan.)
itiraf ediyorum. mutlu olduğum zamanlarda bile saçma sapan şarkılar dinleyip, saçma sapan düşüncelere dalıp kendimi tribe sokmaktan zevk alıyorum.
şu güzel popolu çocuk geldi bugün. ofislerimiz ayrılmıştı, o karşıda, bayağıdır göremiyodum. bi heyecanlandım. naber kardeşim dedi, geçti sonra.
sonra farkediyorum ki aslında ne mutsuz olacak kadar ne de mutlu olacak kadar hiçbir şey yok.
sitenin yavaşlığı yüzünden soğuyorum yazmaktan,içimden gelmiyor,yazasım kaçıyor.
hala daha öğrenci evimde kalıyorum. aile evime dönmedim. arada depresif çoğu zaman koy kıça tekme modunda oluyorum. yaramazlık hiç yapmıyorum. ama sigara yaktırtanlar oluyor. gece oluyor, çapraz yatıyorum yatakta fotoğraflarına bakıyorufkjfhfhf tabii ki yalan. gece sarılmalık bi arkadaş arıyorum esra hanım, ortamı sevmiyorum çünkü sanmıyorum, onların düşüncelerinin benim kalbimin mazotuna yeteceğini...
ilk kez doğru insanla birlikte olduğumu hissediyorum. kendimi çok kaptırmak istemesem de gururumu bir kenara bırakmama rağmen beni pişman etmeyen bir insanla tanışmış olmak beni mutlu ediyor.
dün yatarken aklıma birden kötü bir anımın olduğu insan geldi. vay çok babalı 50lira mı da cebe indirdi dedim, küfür ettim. bugün facebookta bana arkadaşlık isteği göndermiş.. hay beynimi mıncıklayım, negatif düşündüğüm biri ne zaman aklıma gelse mutlaka karşıma çıkıyor. evrencim canım bebeğim lütfen olumlu düşüncelerimi de bu kadar hızlı yerine getir..