beraber art arda 8-10 gün geçirdiğim insanlardan en başta ne kadar sevsem de nefret etmeye başlıyorum. benden sevgili olmaz.

annemle oğlum astralin böyle güzel anlaştığını görmek cidden beni mutlu ediyor.. bütün gün birliktelermiş..
mutluyum be sözlük, annemin inadı kırıldı,astral ben evde yokken annemle mutlu vakit geçiriyor..

korkmuştum sözlük, itiraf etmeliyim daha ilk günden astrali annem tarafından sokağa salınacağını, eve geldiğimde de kaçtı yalanını savunacağını düşünmüştüm..

buraya gelip gelip dert yandığım kadın şimdi karşımda votka içiyor. ne yapıyoruz biz böyle anlamadım.

boyun bölgemde oluşan hayvani morluklar bir an önce iyileşsin diye ne yapacağımı bilemedim. mutsuzum. bahaneler de cabası. lunaparkta bindiğim oyuncağın korumaları kendimi cok kasmışım da iz kalmış desem yerler mi?

içime kapanık bir insan olmaktan nefret ediyorum bazen.

bir de galiba yalnızlıkla lanetlendim.

aslında çok orospu ruhluyum. yani bana kalsa yazmadığım yazar kalmayacak ama iyayle çocuğu olduğum için yapmıyorum öyle bi şey.

saatlerce friends izleyecek ruh halindeyim ama oturup ders çalışmam gerek. kahrolsun bağzı şeyler.

bugün iş dönüşü yolda yürürken karşıdan gelen 3 yaşlarında bir çocuk baba diye ağlayarak bağırıyordu; babasının onu kucağına alması için. "baba" kelimesini kullanmayalı ne kadar uzun zaman olduğunu ve benim hiç bu şekilde bağırmadığımı içim acıyarak anımsadım ve onu çok özlediğimi.

itiraf ediyorum,bir gün metroya bindiğim zaman bacağımın aşırı ağrıdığını söyleyip acayip rol yapmıştım.yaşlı teyze yer verdi,utandım ama oturdum!

eski sevgili, sevgili yapınca kıymete biner klişesini anlarım, şimdi kıymete binmesinin sebebini de kafamda oturturum da ulan iki yıldan sonra benden öncekine dönmek nedir ya? hayır mal müdürü müyüz biz amk? emanet bürosu muyuz? hayır ağlamıyorum tamam. nfrt ediorm hpnzdn çkın odmdan bni ylnz brakn ltfn. *

çoban yıldızı'nı duyduğum an ağlamaya başlıyorum.

normalde sevgili olarak biseksüel erkek tercih etmem, fakat eğer hoşlandığım gözlüklü çocuk biseksüel olsaydı*, bir ilişki düşünürdüm. en azından hevesimi alana kadar.

birisi ile tanıştığım zaman ben*: http://www.tubechop.com/watch/7031483

edit: video kırpılmış kısımdan açılmazsa, kırpılan aralık 12:27 - 15:03 süresidir.

sözlüğe üye olduğumda çok masummuşum lan , şu anda çok kötü kalpliyim. kimseye güvenim yok ve tek gecelik ilişkilerimden sonra partnerlerimle görüşmüyorum bile. hangi ara böyle oldum bilmiyorum , sanırım annem haklıydı. küçükken hep derdi sende abinde olmayan daha değişik şeyler var ve bencilsin derdi. bunlar açığa çıkıyo galiba , umrumda değil pek artık . duygusallığı unuttum , öyle yani.

başka insanlar için belki de sakız çiğnemek kadar kolay olan şeyler benim için artık çok zor.

bir insanla arkadaş olmam çok zor. sevgili olmam çok zor. bir insanla iletişim kurmak bile benim için çok zor. zira artık o insana olan olumlu düşüncelerime, sohbetinden aldığım keyfe, onunla geçirdiğim vakitlerin güzelliğine ve bu gibi şeylere odaklanmak yerine sadece ne zaman nerede ne şekilde yaralanabileceğime odaklanıyorum. sonra da küçük bir çocuk gibi korkuyorum. küçük bir çocuk gibi saçmalıyorum.

bugün olduğu gibi.

hayatımda bir yeri de yoktu aslında. sadece konuşmayı çok sevdiğim birisiydi işte öyle. ama fark ettim ki ben artık çok korkuyorum. hislerimden korkuyorum. hissetme olasılığım olan şeylerden korkuyorum. hissedebileceklerinden bile neden korkar ki bir insan?

ben korkuyorum. küçük bir çocuk gibi korkuyorum.

çünkü yorgunum. yorgunum ve iyileşmemiş açık yaralarımı her geçen gün daha çok hissediyorum. öfkemi her geçen gün daha çok hissediyorum. öfkemi. kızgınlığımı. yorgunluğumu.

eğer başarabilseydim bağıra bağıra ağlamak isterdim, bunu yapabileceğim sayılı omuzlardan birinde. yapamıyorum.

insanlara artık anlatamıyorum. anlatmaya mecalim ve isteğim var mı, ona da emin değilim.

insanları yönetebilen insanlar vardır. bilirsiniz onları. hani çok güzel manipüle edenler, ne istediğini tahmin edebilip ona göre davranabilenler. sınırlarını çizebilenler. ben onlardan olamadım hiçbir zaman. benim insan ilişkilerimi belli başlı düşünceler yönetti bugüne kadar.

"bu içimden geliyor mu? bunu istiyor muyum? bunu yaparsam gece başımı yastığa rahat koyar mıyım?"

ama kısa bir süre önce gerçek kafama dank etti. bunlar işe yaramadı. bunlarla bir yere varamadım. yapamadım. işin daha da kötüsü yıllarca bildiğim doğrular olmadan nereye giderim orasını bilmiyorum.

yoo hayır, hep kazık yedim hep iyi niyetimden kaybediyorum triplerine girmeyeceğim. iyilik kötülük bana göre kişisel kavramlardır. benim doğru bildiğim başkasının doğru bildiği olmaz bazen, bu ne onu kötü yapar ne beni. ya da ne onu iyi yapar ne beni.

ama bu şekilde zormuş. çok zormuş. en azından ben beceremedim.

bununla ne yapacağımı bilmiyorum. kızgınım, kırgınım, öfkeliyim. sevildiğimi, değerli olduğumu hissetmeye her zamankinden daha çok ihtiyacım var ama kimseyi de yanımda hissedemiyorum. kimse yanımda değil demiyorum, ama ben hissedemiyorum artık. eğer bana uzatılan eller varsa da, ben artık hiçbirini göremiyorum. ben karayı göremiyorum ve karayı göremezken yüzmeye devam etmekten çok, çok yoruldum.

biri bir entry yazmıştı burada, sonunu da "çok yoruldum artık, takatim kalmadı, çok şükür" diyerek bitirmişti. işte aynen öyle hissediyorum.

çok yoruldum artık, takatim kalmadı. kırgınlığım, öfkem ayağımdaki taşlar, ben bu taşlarla yürüyemiyorum.

yoruldum ben. benim gücüm de, isteğim de kalmadı.

çok şükür.

oyuna çocuk eklemişim. onu kaldırdım. büyüğe şiddetin şakası neyse de, çocuğa şiddetin şakası bile olmamalı.

zamanında sevgilim olmasını istemiyorum diye kaçtığım adamlar şimdi benden kaçıyor. ananı avradını murphy.

a101'de satılan turşunun tadının cidden anne eli değimiş turşular ile boy ölçüşemeyeceğini öğrendim..

6 senedir biriyle beraberim 4 senedir o kişiyle evliyim ama hala "we found love" rihanna duyunca kalbim hafiften başka biri için sancıyo. tam 8 sene oldu hala umrumda değil diyemedim adam için.

porno izleyeceksem seçimimi çoğu zaman sonundaki kamera arkalarının varlığına göre yapıyorum. ileriye sarıp en sonunda kamera arkası varsa izliyorum. özellikle sean cody'ninkiler favorim. bana aşırı doğal geliyor davranışları. set ortamı falan da burdan çok eğlenceli geliyor. sektör nasıl? oyuncular gerçekten de gay mi biseksüel mi yoksa gay for pay mi, porno filmlerinde oynadıkları çevresi tarafından biliniyor mu biliniyorsa sevgilileri bu duruma nasıl bakıyorlar, bu konu yüzünden hiç tartışma yaşadılar mı vs aklımda deli sorular var sözlük *