organ bağışı

yıl olmuş 2012,halen organlarını bağışlamayan insanlar var...

anam bunu öğrencilik zamanlarında,asıldığım bir doktora gidip sordum,sırf yeni fırsatlar yaratıp,doktoru tavlayıp cebe indirmek için...bildiğim şeyleri tek tek dinler gibi yapıp,gizliden gizliye kabarık kasıklarını izlemiştim,bir yandan da liseli kızlar gibi yapmacık yapmacık kikirdeyerek...

"insanlar ölseler bile,en azından geride kalanları düşünebilme erdemine sahip olmalı" diyordu yakışıklı doktorum,onun bir yandan keskin yüzhatlarını incelerken..

"birileri bir yaşam savaşı veriyor,dolasıyla insanlar ölmek üzere olsalar bile o yaşam mücadelesine el atmalılar"diyordu karizmatik doktorum,bacak bacağı üstüne atıp...

daha fazla dayanamayıp,terketmiştim odayı...

anam dedim bir de bir islam bilginine sorayım...nedir ne değildir diye,onda da bir problem çıkmadı...

ay dedim,öldükten sonra sağlam organlarım herkese helal olsun...spor severdir tüm organlarım,ona göre kullansınlar...

ama sonuç,halen doktoru tavlayamadım...oh,shit...
uzun zamandır düşündüğüm ve sadece düşünmekle kaldığım olaydır ne yazık ki. hareket vakti çoktan gelmiştir oysa...

edit:akciğerler hariç * tüm organlarımı bağışladım en sonunda.
geçen kış tamamı olmak kaydıyla seve seve yaptığım en iyi şey.
iyi bir şeydir. ama insanlar yobaz akılla devam ederlerse bu ülkede ilerlemesi görülmeyecek bir uygulamadır
herkesin yapması gereken şeydir.bu hem psiklojik olarak kişiye iyi gelir,yararlı olduğunu hissettirir hemde insanlar için önemlidir.organ nakli bekleyen çok insan var.
üzerine ciddi bir şekilde düşünülmesi gereken konudur. özellikle organların bağışlanacağı kişilerle organ bağışçısının ailesinin karşılaşmaması gerektiğini düşünüyorum. ölen oğlunun gözlerini başkasında görmenin bir anne için ne kadar acı olabileceğini tahmin bile edemiyorum.
caizdir helaldir ne olacak sanki çürüyüp toprak olacak.
bir insanın ölümünden sonra yapabileceği tek ve en faydalı şey.
bütün organlarımı bağışlamak istiyorum bunun için ilgili kısma ehliyette evet yazdırmak istesemde ilginç bir şekilde memur 'zaten orayı kimse sallamaz, boşver' diyip doldurmadı, ama olurda ilerde lazım olursa bu girdi belge olsun bağışlamak istiyorum hepsini
uzun zamandır yapmayı planladığım ancak ya doğal sebeplerden beyin ölümüm gerçekleşmeden,organlarımı almak için aceleci davranıp da bu yüzden beni öldürdürürlerse korkusuyla sürekli ertelememe sebep olandır.evet paranoyak bir bencilim.
yeni alınan karara göre fransa'da ölmeden önce aksini belirtmeyen herkes tüm organlarını bağışlamış kabul edilecekmiş.

http://asdilgbti.ayisozluk.com/2017/01/0...
her ne kadar "ben organlarımı bağışlıyorum" desen de, kağıtlara imza atsan da, o an geldiğinde ailenin rızasını/ onayını gerektiren durumdur. sağlıklıyken aileyi ikna etmek de şart.
bir pislikmişim gibi bakılmama yol açan hadise. ben organlarımı bağışlamıyorum diye ben pislik oluyorum. oysaki bilmiyorlar hayattayken böbreğinin tekini paylaşan ve komaya giren bir yakınım var. hala komada. yaşarken, sapasağlamken, iyilik yapıcam diye komaya girdi. ben nasıl paylaşabilirim organımı?
öldükten sonra o organlar zaten bir işe yaramayacak, hatta çürüyüp gidecek. böyle düşününce organlar bağışlanmalı. islami açıdan da bir mahsuru yok.
öldüğünüzde çürüyüp kokmak yerine, hayatı kısmen çalınmış bi başka insanın vicudunda yaşamaya devam etmektir, bunla da kalmayıp o insana kaybettiklerini, kaçırdıklarını geri kazanması için bi şans vermektir.
bende bağışlamayı düşünüyorum kurtlar yılanlar böcekler ha ben öldüğümde ha organı verdiğim kişi ölünce yiyecek artı şimdi aklıma geldi acaba bir organ en fazla kaç defa nakil olabilir ben vasiyet ederim organlarım her ölen kişinin de bağışı sürdürme şartıyla verme niyetindeyim böylece daha fazla kişi bu furumdan faydalanabilir