ayı sözlük itiraf
ofiste karton bardaktaki çay samimiyetsizliği gibi geçen dünün ardına, sabahki enerjim ile bugünü devirdim. şu mutluluk gerçekten paylaştıkça büyüyor. ben de ofistekilere seslendim günaydın! diye, duymadı kimisi, bir daha dedim. sonra bir tebessüm hepimizde. sebep olanlar var olsun!
son gittiğim spor salonunda en fazla 35 yaşlarında bir adam çok dikkatimi çekiyor ama kendisi hakkında pek bilgim yok şu aralar giydiği o dar pijama farlarımı ona döndürüyor yani bu adam gibi birisiyle ilk ve uzun süreli ilişki başlatmayı çok isterdim çok yakışıklı sayılmaz ben beğeniyorum gözümü çok yakışıklılardan uzak tutmaya çalışıyorum hepsini tenzih ederim ama yakışıklı sayılan kimselerde "kimin ne yaptığı umrumda değil istersem ohooho "kafası ağır bastığı için böyle kimselere sempatiden ziyade antipati gelişiyor bende. ama kendimi daha yakın hissettiğim ve bu mütevazı görünümlerinden dolayı daha bir ilişkiyi ihtimal dahilinde görmeyi en azından hayal edebilmek böylelerini bana daha cazip hale getiriyor
edit: tahmiminimde yanılmışım adam 23 yaşındaymış
değersiz hissediyorum. lanet gibi yapıştı kaldı siktiğimin duygusu. "fark etmez" lafını çok kullanırım, gittikçe o lafa dönüşüyorum herhalde.
game of thrones sikiyorum.
aileme durumu acildiktan sonra belki aileme bu durumu aciklama konusunda bna yardimi dokunur diye 5 sene once psikologa gittim. en azindan tek basima ugrasmam bizimkilerle diye dusunmüstum ama adama asik oldum. evliydi. zaten hep evli olur bunlar. neyse yardim eder diye dusunmustum ama ustune ask acisinida ekledi sirtima. olsun simdi yine gitmem gerekse erkek psikolog bulurum bayan nedir ya ? o seans bitmez bayanla
annem uğur parası diye cüzdanında 1 dolar taşıyor. fetö soruşturmasından içeri alınırsa çok gülerim! ayyyyy!
*
flört etmeye çalışmak... çok... yorucu. kaç cm diye sorasım geliyor cidden aşırı ciddi bir konuşmanın ortasında, umarım bisiklet sürmek gibidir de alışırım yeniden. yoksa s*çtım.
sevgilim varken başkasıyla yattım fakat o aynısı yapınca ona tepki gosterdim ne kadar salağım aq
200 tllik kira parasını kaybettiği için saatlerdir ağlayan simitçi amcayla konuşurken mahvoldum. kendim de dahil hepimizin allah belasını versin
istanbul beyefendisi olmayı son anda kaçırmışım onu öğrendim sözlük. dedem film yıldızıymış. üsküdar'da yaşıyormuş.
düzenleme: ben doğmadan öldü.
5 yıla yakındır çalıştığım işimden de işyerimden de meşhur tarih 15 temmuzdan itibaren nefret etmeye başladım. abartmıyorum bi s*kmedikleri kaldı. başka yerde çalışan arkadaşlarıma özeniyorum. yani bu darbe sadece kamuda çalışanları mı etkiledi anlamıyorum herkes diken üstünde herkes tedirgin kimse yüzde yüz kendinden emin değil her an götürülebilirmiş kaygısıyla yaşıyor.
sevdiğimiz iş arkadaşlarımız mesai saati içinde gözümüzün önünde gözaltına alınıp 2 gün gözaltında tuttuktan sonra tutuklanıyorlar. hayatımda ilk defa psikiyatrik tedavi görme ihtiyacı duyuyorum ve doktora gidemiyorum izin alamıyorum. kendimi kapana sıkışmış gibi hissediyorum. gerçek anlamda çok bunaldım sözlük.
sabah taymlaynıma simit sigaradan daha zararlı diye bi haber düştü, ağbi zaten yeniden başladım başlayacam yapmayın böyle şeyler sigara diye seni yakarım profesöööööörr
yaptığım hiçbir şey doğru şeymiş gibi gelmiyor. hayatımdan memnun değilim, hiç olmadım, olacak gibi de görünmüyorum. öte yandan geçmişe bakınca güzel şeyler bulabiliyorum, fakat o sırada fark etmiyorum bunları. geçmişe bağlı yaşamak çok yorucu gerçekten, aylarca geriden takip ediyorum hayatı. bıkmıyorum bundan ama. asla da vazgeçmiyorum. eski kafalı, basit ve çelişkili olduğumdan bu kadar iticiyim belki de.
kendimi sevmiyorum evet ya. valla sevmiyorum.
hoşlandığım çocuk, sürekli kız resimleri beğenip duruyor. azmış herhalde. sinir oldum. sen görürsün, oyun yapımcısı olup kendi oyun motorumu yazdığım zaman yalvarırsın nolur sevgilim ol diye. pis.
dışarı çıkmak istiyorum ama gereksiz yere acayip bir gerginlik var üstümde. yarım saattir hala duşa giremedim.
neden uçağın karakutusu kaza anında parçalanmıyorsa uçak o maddeden yapılmıyor, evet, günlerdir bunu düşünüyorum sözlük, ilim bilim irfan yani. bi de insanlar maymundan geldiyse neden halen maymunlar var?
**
1 (bir) saattir spotify'da yağmur ormanlarını dinliyorum. sanırım bağımlılık yaptı.
şu an whatsapp'da arkadaşlarımla smiley kullanarak kabe'yi tavaf ediyoruz ve uzun süredir bu kadar ruhani ve huzurlu hissettiğimi hatırlamıyorum. galiba ben de hristiyan olacağım.
itiraf edince nasıl rahatlanabiliyor bunu biri izah edebilir mi ?
yeni insanlarla tanışmak istemiyorum sözlük. böyle sohbet muhabbet karşılıklı çekim falan filan oluyor ama yine de görüşmek istemiyorum. bu aya kadar böyle değildim ben yeni yeni oluyor bu durum. neden acaba? mesela tam tanışacam saçma sapan bir insan çıkacak korkusu beliriyor ve uygulamayı kaldırıyorum. ben vegan olmanın etik olmasını ama et yemenin etik olmamasını tartışmak istemiyorum kardeşim ya da ne bileyim birkaç kez görüştükten sonra müsait bir ortamda öpüşmek falan istemiyorum mıç mıç. sonuçta sen kim köpeksin ki (3 gün önce tanımadığım insan) yanımda bitip ağzımın içine salya akıtıyorsun. biriyle tanıştığımda genelde zamana ihtiyacım oluyor onu da hiçbiri vermedi şu ana kadar. geyler çok sıkıcı ve riyakar. genellememi de yaptıktan sonra ben kaçar <3
patates puresi
garipkul
chubbyalp
youngbear14
sphynxinator
zagor