arkadaşa eşcinsel olduğunu söylemek

öncelikle en yakın ne demektir, farkında olun.

size en yakın olanlar genelde ailenizdir. kan bağından çok gönül bağıyla size bağlıdırlar. sizin için fedakarlık yaparlar ve bu fedakarlıkları yaparken karşılık beklemezler. hafta sonu sinemaya giderek veya dedikodu yaparak bu gönül bağı kuramazsınız. onu da diyeyim. **

neyse konumuza dönüyorum.

açılmanın asla bunun bir sır olarak kalacağını düşünmeyin. kalmaz. bir kere açıldığınız zaman geri dönüşü yoktur. ha, bu kötü bir şey mi? ben bilemem. sen kendi realiteni bir düşün, sonra açıl...

sonra hayatınızda hiç tanımadığınız insanlarla karşılaştığınızda "ayy attitude sen misin? ben çok ufak tefek bir çocuk bekliyordum?" dediklerinde şaşırmayın.

şaşırdım mı? şaşırdım.

sonra kabullendim.
en yakın arkadaşın da karşılık olarak eşcinsel olduğunu itiraf ederse tadından yenmeyecek itiraf. arkadaşlığın boyutu değişir, çok daha sağlam olur, ta ki bir erkek aranıza girene kadar, bu yüzden dua edin de erkek zevkleriniz farklı olsun.
kalabalık bir hetero arkadaş grubuna sahip olduğumdan ve üniversite zamanlarında sürekli birlikte takıldığımızdan içlerinde en yakın olanlara söyleme gereği hissetmiştim(içlerinde sadece 3 kişinin daha önce çevresinde gay arkadaşı olmuş) ve peşpeşe hepsine söyledim.aslında beni tetikleyen adım,ev arkadaşımın bana arada sırada 'eşcinsel olma ihtimalin var mı?' sorusunu yöneltmesiydi.adamdan gizleyememişim ibneliğimi.şimdi ona çok teşekkür ediyorum.aldığım tepkilerde düşündüğüm gibi olmadı,sanırım baya kötü senaryoları yaşatmışım içten içe kendime.ilk tepkiler şöyle oldu:
-bu mu yani, ne önemi var ki?
-sen mutluysan ve böyleyim diyorsan sorun yok.
-olleeyyy beeee(boynuma sarılmıstı sokak ortasında ,o an söylemem gerekiyordu)
-söylemesen hayatta anlamazdım.
gibi gibi...
neler hissettiğimi,ne zaman kabullendiğimi,ailemi falan sordular...içlerinden biri sözlükteki yazarlardan bikaçı ile de tanıştı ve yazmaya da başlamış, nick söylemedi, peşimi bırakmıyorlar.onları hiç dışlamadım, ötekileştirmedim , hazır olduklarını hissettiğimde yüklendim teker teker.kaldıramayacaklarından ağır yükler vermeyelim.
yakın bir arkadaşınızın gelip artık senin yüzünden ayıları kesmeye başladım şu sarışın tombul crushını görünce ne tatlı çocuk diyerek kalakaldım demesi*
söylenmesi gereken kişiyi seçmek çok zor olsa gerek ki hala bir kişiye dahi söyleyemedim.
kriter olarak hangisi olmalı onu bilmiyorum.
-yakınlık mı?
-güvenilirlik mi?
-eşcinselliği desteklemesi mi?
-akrabaların mı?

yani var böyle güvendiğim, eşcinselliği de destekleyen, ama yakınlığım çok değil, söylemeli miyim sözlük?
söylemeyi düşündüğüm kişilerin listesini yaptım ama verecekleri tepkileri kestiremediğim için biraz daha erteliyecem sanırım. bir yanım söyle kurtul diyor diğer yanım tepki almaktan korkuyor. hadi hayırlısı.
liseden bir kız arkadaşıma söyledim inanmadı. geçiştirdi. sonra da aman banane benim sevgilime asılmazsan sorun yok dedi. sonrasında da bu konu hiç konuşulmadı.
söylemeden önce ki korkunun söyledikten sonra yersizliğini fark ettiğim durum :) adı üstünde arkadaş bu yahu tabii ki anlayış gösterecek, destekleyecek .
hiç bir zaman pişman olmadığım olaydır....
kendinizi kabullenseniz de eşcinselliğinizi günlük yaşamınıza aktaramadığınız sürece acı çekeceksiniz....saklanmak insanı yorar...
beni bilenlerin sayısı arttıkça kendime güvenim,geleceğe güvenim daha çok artıyor...
sırrınız size hükmetmesin siz ona hükmedin!!!
hıh!!
hayatım boyunca ya yapamam ben öyle derken çıktım bu gün birine açıldım.
olay söyle bu açıldığım kişi üniversitede sevdiğimdi. * hep böyle alttan alttan da ona hissettirmeye çalışırdım ama hep kapalı ve şaka ile karışık
neyse sabah 4 gibi mesaj attı bana bizde aralıklı 4-5 saat mesajlaştık saçma sapan konular.
sonra nedense olay onur yürüyüşüne dondu bu dalga geçti ve hdp'nin eşcnsel millet vekili ile ilgili de saçma sapan şeyler söyledi.
sonra dedim ki senin böyle biri olduğunu zannetmezdim diye. oda döndü dediki şaka yaptım ben bunun doğuştan olduğunu biliyorum dedi. bende dedim ki mesela sana şimdi eşcinsel olduğumu söylesem ne dersin. muhabbeti veya dostluğunu keser misin diye
o da dedi ki alakası yok. saygı duyarım. bende yumdum gözümü açtım ağzımı herşeyi anlattım uzakta olduğumuz içinde cesaretimle anlattım.*
inanmadı ve yemin et dedi. yemin ettim *
sonra başladı milliyetçi olduğunu ama muhafazakar olmadığıni işte hiç bir zaman homofobik olmadığını ve toplumun baskısını zorluğundan bahsetti ve hiç kimseye anlatmayacağını ve benim de diğer arkadaşlara anlatmam gerektiğini yazdı da yazdı.
yani hoşgörüyle karşıladı sanırım. sonra birden bire abim çağırıyor beni ben seni sonra ararım dedi konuşuruz falan. uzun zaman geçti hala aramadı.
ama bi arkadaşıma anlattığım için çok mutluyum. en azından birine beni gerçek beni anlatıp onun hareketlerini tavrını görme fırsatım oldu. ama sorarsan başkasına anlatırmıyım tabii ki hayır.
bu sanırım ilk ve sondu.
neyse gelişmeleri göreceğiz bakalım hal ve hareketlerinde ne kadar bi değişiklik olur

edit: olayın rehavetiyle ne çok '' dedi, dedim, demiş '' yazmışım *
edit 2 : abim çağırıyor arayacağım konuşur diyeli 4 gün oldu ne aradı nede sordu.4 gündür abisiyle ne konuşuyor acaba *
en yakın arkadaşımı gecenin üçünde arayıp söyledikten sonra aldığım cevap "sabaha kadar bekleyemediğin şey bu muydu allahın belası, iyi git nedimen olduğum sürece ne bok yersen ye" olmuştu. galiba zaten arkadaşlarımı içten içe hep bu soruya verecekleri tepkiyi bilerek seçmişim, o yüzden hiç kötü tepki almadım. hatta çoğu zaman kötü tepkilere karşı beni savunanlar onlar oldular, canlarım.
gelecekteki dusmaniniza verilen büyük bir kozdur.
biseksüel olduğumu ilk açıkladığım insanlar iki tane erkek arkadışımdı.
1.çocuğun tepkisi:so what?
2.çocuğun tepkisi:biz anlamıştık zaten.
sonra harry potter ve ölüm yadigarları konuşmaya devam.ettik
fin
benden küçük 17 yaşında bir kuzenim var. arada sırada istanbul'a gelirler ailecek. malum bizde kalırlar. ben askerdeyken ara ara mesaj atıp dururdu. hem beğeneceğim komik bağlantıları hem de "iyi ki varsın" temalı şeyleri paylaşırdı benimle. bir şeyleri aslında o zaman sezmiştim. bu böyle gidip gelirken ben askerden döndüm nihayetinde yaklaşık 2 ay önce. zaten ev cümbür cemaat toplanmış, 6 aydır görmedikleri beni bekliyor herkes. kuzenim de oradaydı. biz evde büyükler ingilizce anlamıyor diye ingilizce konuşuruz duymalarını istemediğimiz bir şeyden bahsediyorsak eğer. neyse bir gün baya baya konuştuk ve çocuk birden bire neyi var neyi yoksa ortalığa döküverdi. dini inancının olmadığından girdi ve eşcinsellikten çıktı. tabi ben böyle bir şey bekliyordum ama kapı gibi suratıma çarpınca tuhaf geldi. sonra ben bu konuda ne hissediyorsa peşinden gitmesi gerektiğini, onu kimseye aldırış etmeden bu yola vardığı için tebrik ettim. ama kendimden ilk etapta bahsetmedim. ertesi günün önceki gecesinde bunu düşündüm. bana bir kuzen olarak açılması bir nevi hoşuma gitti. benle bir bağ kurduysa bu bağı ben de onunla kurabilirim dedim ve ertesi günün sabahı kahvaltıdan sonra ben de ona açıldım. "biliyordum" zaten dedi. "nasıl yani?, nereden biliyordun?" dedim. o da eşcinsel gibi durmadığımı ama hislerinin kuvvetli olduğunu söyledi. açıldıktan sonra biraz rahatladık sanırım ikimiz de. ama onun dışında gerek akraba gerek arkadaş olsun uzun süre birine açılmayı düşünmüyorum. en yakın arkadaşım açık görüşlü bir insan olsa da, bir gün onunla konuşurken konu gaylerden açılınca, "bir insan bir insanın neden bok deliğini siker ki? aklım almıyor. " demişti. bu sebeple ona açılmayı düşünmüyorum ve de diğerlerine, en azından uzun bir süre.
yıllardır yapamadığım...
benim bu başlıktaki durumum biraz tuhaf keşke birileriyle yüz yüze konuşma şansım olsa yada bir dost içini döküp güzel vakit geçirebileceğin
yakın bir arkadaşla
+ ben eşcinselim?
- şaka yapıyorsun.
+ saçmalama, ne zaman böyle şakalar yaptım?
- aaaa bundan sonra millete 'benim de gay arkadaşım var tamam mı?' diyebileceğim.

başka bir yakın arkadaşımla
+ ben eşcinselim.
- yaaa
(sarılıyoruz sıkı sıkı, tam bu sırada)
- biliyordum sende bir oğlanlık olduğunu.
+ göt!
(sarılmacalar gülmeceler)
geçtiğimiz cumartesi günü açıldığım 8 arkadaşım ve sevgilim ile benim evde doğum günü partisi yaptık. yakın arkadaşlarınıza açık olmanın psikolojik faydası ve size verdiği gücün eşi benzeri yok. sizi çoğunluktan farklı cinsel kimliğinizle bilen ve seven, bu konuları konuşabileceğiniz ve gerektiğinde destek alabileceğiniz güvendiğiniz arkadaşlarınızın olması muhteşem bir şey. çok zor oldu benim için açılma süreci ama sonunda yaşadığım konfor ve keyif öyle böyle değil, harika. herkese tavsiye ederim. saklamak = psikolojik çöküntü zira.
derdimi dağa taşa anlatma istediği duyduğum bir zamanlar çakma facemde bi kızla muhabbetim olmuştu. çok az yaşanmışlığın verdiği toy'lukla içimi doldurmuş birikintileri sanal ortamın verdiği özgüvenle a dan z ye dökmüştüm. kız bana o kadar samimi ve sıcak gelmişti ki numaramdan tut aile faceme kadar eklemiştim. bu kadarıyla yetinmeyip istanbula gelirsem kesinlikle benle yüz yüze de görüşecekmiş.vee nihayet o gün geldi kendimi istanbulda buldum. günlerden bir gün kıza mesaj attım istanbuldayim görüşebiliriz diye ne tesadüf ki cumartesi, cumartesi annelerinin yanına istiklale gelmiş o da. her neyse galatasaray lisesinin orada buluştuk. bi de yanında sevgilisi olmasın mi. hayatının tümünü olgunlarla geçiren, ortamdan bile olsa bi gence kendini aciklayamayan ben, bi kadin bi erkek iki hetero arasına düştüm. üstelik çocuk benim hemşerim. bütün enerjim sıfıra indi. öz güvenim yerle bir oldu. olabildiğince ortamdan değilmişim gibi davranıp onlarda bunu bilmiyormuş gibi düşünüp kendimi öyle motive ettim. yoksa utancimdan iki kelime bile konusamazdim. kahve içmek için bi yere geçtiğimizde, biraz sonra sigara içmeye kapıya çıktım. kız arkadaş nezaketinden yanıma gelip hal hatırımı, ilişkimin ne durumda olduğunu sordu. ben ise en bu konuyla alakali iki kelime edebildim en fazla. bu da hayatımın dersi oldu.

demek istediğim tamam her şey dışardan iyi hoş arkadaşlarım bilse daha güzel olurdu diye düşünebiliriz. hatta kaçımız bunu anlatmanın eşiğinden dönmüştür. ama bana sorarsanız bırakın bilmesinler, bırakın telefonunuzu ellerine vermediğinizde malına düşkün sansinlar, bırakın tek sosyal cevren kendileri olduğunu düşünsünler, birakin hayatınızda her zaman şüphe duydukları karanlık yönünüz olsun. emin olun anlatınca asıl o zaman kendini kabullenme sancıları çekersiniz ve en önemlisi en iyi dostunuzla bile hep aynı kalmayacaksiniz.hem yeri doldurulmayacak bir şey değil bu. ortamdan da çok sağlam dostluklar kurabilirsiniz.
büyük bir cesaretle birkaç ay önce yaptığım ve bütün ilişiğini keseceğini düşündüğüm ama taa tekirdağlarda beni yalnız bırakmayan hala yanımda olan canım arkadaşım iyiki varsın
  • /
  • 5