her türlü insani değerin, hakkın, hukukun yerle bir edildiği şu günlerde artık amacın doğal güzellikleri tahrip etmek olmadığını düşünüyorum. bizim bilmediğimiz başka bir oyun var sanki. yoksa kim bu kadar çileden çıkmış bir halkı daha kışkırtmak için kutsal sayılan bir yeri yıkmaya kalkar. bunun özellikle alevilere yönelik olması da anlamlı. halk parkı yıktırmamak için dirensin, bize de onları kırmak için bahane çıkasın gibi pis bir koku alıyorum. umarım yanılıyorumdur ama durum hiç iç açıcı görünmüyor.
sıkı yazardır. sözlükte tanışıp kazandığım cevherlerden biri. cümlelerinden iyi bir birikimi olduğunu ve donanımını görürsünüz zaten. akıllı, makul ve utangaçtır. iyi yetiştirilmiş bir evlat, belli. saygılı ve efendidir. ayrıca atamam merkeze yapılmazsa eş durumundan merkeze gelebilmem için bana nikah sözü verdi. ( aha, burayı milli eğitim okur mu ki?)
sevişmeler için nasıl bir yasal düzenleme yapılacak acaba, diye merak ettiren beyanat. hadi yaptın yasal düzenlemeyi, nasıl denetleyeceksin? mesela çiftlerin başında bir müfettiş ya da hakem durup ön sevişme süresini, prezervatif kullanılıp kullanılmadığını, dışarı boşalıp boşalmadığını mı denetleyecek? ya da ne bileyim belki bizzat kendisi yapmak iste bu denetimi.
her şeye karşı ilgimi, hevesimi, isteğimi kaybettim. ne uykunun ne yemeğin ne aşkın rengi, tadı kaldı. her gün başka bir felaket haberi duymaktan gönlüm de beynim de yoruldu. umudumu yitirmiyorum. güzel günler göreceğiz ama o gün geldiğinde benim bunu kutlayacak kadar enerjim kalacak mı bilmiyorum.
sözlükte tanışıp pek sevdiğim yazarcanları kanlı canlı tanıma fırsatı bulduğum minik ama keyifli zirve. güzel, sıcak, kaliteli insanlarla sohbet etmek keyifliydi ama ben erken ayrılmak zorunda kaldım. sohbetin devamı için eve kısır partisine bekliyorum efendim.
dura dura bir sel olacak eylemci. şimdiden arkasında bir kitle oluşmaya başladı. "şimdi istanbul'da olmak vardı anasını satıyim!" gururla, onurla katılırdım eylemine.
sayın başbakanın çapulculara neden bu kadar gıcık olduğunu ortaya koyan beyanat. bir yirmi gündür ortalıkta zeka fırtınası estiren, mizahın destanını yazan insanlara bakıyor bir de kendi kitlesine bakıyor ve "bu ne lan!" deyip saçını başını yoluyor. benim o insanlara sözüm yok. onlar saf yürekli halkım benim. kim nereye çekerse oraya gidiyorlar işte. ama bir insanı bu kadar kutsallaştırmak çok arızalı. götünün kılı ne ya? devereleri nasıl yaktın sen güzel ablam?
bir sanatçı ve devlet adamı söylemi. şimdi obama'nın parlementoda "bunlar parka işiyor ve sıçıyor." dediğini düşünün. nasıl? acayip değil mi? biz o kadar alıştık ki hoyratlığa bu seviyesizliğe tepkimiz de kıt oldu. uygar bir ülkede bu söylem istifa gerektirir.
gerçek olamayacak kadar kötü bir adam ve ne yazık ki o gerçek de bize kısmet oldu. adam usta bir senaristin elinden çıkmış filmlerin kötü karakterleri gibi. ne pislik ararsan var.
lgbt bireylerinin ezildiklerini düşünmüyorum, diyen; yaşadığı toplumdan bihaber yaşam formu. duyarsızlığı ve bencilliği en homofobik insanı bile dumur edecek düzeyde.
takip etmediğim, tanımadığım bir medya fenomeni. ama ölümü nasıl koydu anlatamam. sonradan baktım videolarına. içim yandı. nasıl hayat dolu, neşeli, güzel bir insanmış. her ölüm erkendir ama bu da çok çok erken oldu, yazık oldu. ışıklar içinde uyu canercim.
kafası kesilmiş tavuk gibi ne tarafa gideceğini bilememek, bazen kendi kendine konuşuyor gibi hissetmek, bazen kenarda durup oynayanları uzaktan izleyen pısırık bir çocuk gibi oyuna girmeye cesaret edememek, bazen de "bu kadar hesapsız insanı nerede bulacaksın, güzel güzel takıl işte!" biçiminde kendi kendine gaz vermektir.
sözlüğe dahil olduğumdan beri uyku haram oldu. sabah altıda kalkıp yedi olmadan evden çıkmam lazım. gözümden uyku akıyor ama "şunu da okuyayım, bunu da okuyayım" derken uyku kaçıyor. yarın yine zombi gibi gezerim ortalıkta. bir hafta rapor alıp bütün başlıkları okuyup öyle mi devam etsem hayata?
ayı sözlük iki yaşında zirvesi için kalkıştığım kurabiye operasyonundan sonra yaşamaya başladığım süreç. daha önce konusu olmadı ya da ailemle yaşamadığım için bilmeleri gerekmedi. ama yazlıkta bir arada bulunduğumuz için telefon görüşmeleri falan derken kurabiyeleri yapan kuzenim dahil anne, baba, kardeş, komşular herkes bir lgbt sözlüğünde yazdığımı, bir sözlük dolusu eşcinsel arkadaşım olduğunu öğrendi. on gündür eşcinsellikle ilgili ne biliyorsam, yanlış kanıları düzeltmek için sayıp döküyorum. heterolar eşcinselleri yok saydıkları gibi onlarla ilgili sorunları, gerçekleri, olayları da konuşmaz, yok sayarlar. benim yakın çevremde bu konu hiç bu kadar açık seçik konuşulmamıştı. yığınla önyargının yanı sıra "aslında özel hayatları onları ilgilendirir." gibi sonuçlara da varıyorlar arada bir. ama hala eşcinselliğin ahlaki bir çöküntünün sonucu olduğunu düşünmeden de edemiyorlar. eşcinsel arkadaşlarım olmasına bir itirazları yokmuş, ama çocuklarından biri eşcinsel olsa ne tepkiler vereceklerini de az çok sezdim bu süreçte. sözlüğe katılmadan önce sizin dünyanızla, sorunlarınızla, mutsuzluklarınızla ilgili çok az fikrim vardı. sözlüğe katıldıktan sonra sizi daha iyi tanıdığımı ve anlamaya başladığımı sanıyordum, meğer hiçbir şey anlamamışım. birebir yaşamadan, o tepkileri, koşullanmaları görmeden insan kavrayamıyor hiçbir şeyi. kimsenin hayatı ve bedeni yalnız kendine ait değil bu toplumda tamam, ama hiç kimsenin hayatına ve bedenine de eşcinsellerde olduğu kadar müdahale edilmiyormuş, bir şeyleri değiştirmek ya da kabul ettirmek için buzdan ve ateşten bir duvara çarpa çarpa amansız bir mücadeleye girmek gerekiyormuş. gördüm, anladım, çok üzüldüm! işiniz ne kadar zor, şimdi daha iyi anlıyorum.
kafası kesilmiş tavuk gibi ne tarafa gideceğini bilememek, bazen kendi kendine konuşuyor gibi hissetmek, bazen kenarda durup oynayanları uzaktan izleyen pısırık bir çocuk gibi oyuna girmeye cesaret edememek, bazen de "bu kadar hesapsız insanı nerede bulacaksın, güzel güzel takıl işte!" biçiminde kendi kendine gaz vermektir.
başı zorla kapatılmış bir kadın için yadırganmayacak açıklama. özgürlükten anladığınız şey okula gitmekse doğu'da okula gönderilmeyen kızlar bu özgürlükten yararlanmıyor sayın emine hanım. ayrıca eşinizin iktidarı süresinde kadın cinayetleri % 1400 arttı. birçok genç kız hatta çocuk namus cinayetine kurban gitti. adıyaman'da çarşıda adres soran bir adamla konuştuğu için bir kız çocuğu dedesi ve babası tarafından diri diri toprağa gömüldü. çocuk gelinler babası, dedesi yaşındaki insanlarla zorla evlendiriliyor. rızasının olup olmaması sorgulanamaz bile çünkü çocuk! biliyorsunuz ülkemizde kadına tecavüz etmek neredeyse suç olmaktan çıktı. bir çocuğa defalarca tecavüz eden bazıları kamu görevlisi "adam"lar- bu sıfatı hak etmiyorlar ya neyse- en az cezayla paçayı kurtardı. yine eşinizin iktidarı sırasında bir hırsız girdiği evde bir kadına tecavüz etti ve tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. yasaların bizleri korumaktaki gönülsüzlüğünü bırakın bir kenara toplumun yazılı olmayan yasaları da bizi ipsiz bağlıyor ve sözünü ettiğiniz özgürlüğü nedense biz hiç hissedemiyoruz. eğitimli, kendi ayakları üzerinde duran, düşünen, üreten bir kadın olarak ben, ayrı evde yaşamak istediğim için- bakın yalnızca kendime ait bir ev istediğim için- ailem tarafından cezalandırıldım ve iki yıl boyunca yüzüme bakılmadı! alın size özgürlüğün bedeli!
şu bir gerçek ki bu ülkede türk, müslüman, sünni, erkek ve heteroseksüel değilseniz ne özgür ne mutlu ne de güvende olabilirsiniz. bizzat eşiniz bu anlayışın en güçlü bayraktarıdır. boş laflarla komik duruma düşmeyin lütfen.
lgbt blok'u, kaosgl'yi, cinsel ayrımcılıkla mücadele lobisi'ni takip eden, her türlü ayrımcılığa karşı biri olarak, lgbt bireylere destek olmak için kayıt oldum. burada eşcisellerin sözlük aracılığıyla kamuoyunun dikkatini çekerek insanlara seslerini duyuracaklarını sanıyordum ama gördüm ki çok az yazarın böyle bir amacı ve çabası var. sıcak ve içten arkadaşlarım, dostlarım var şimdi burada. evim gibi seviyor ve benimsiyorum. ancak son günlerde sıkça şikayet edilen antidemokratik uygulamalar burada bulunma nedenimi çok sert sorgulatıyor bana.
bu kadarı bardağı taşırır denecek bir haksızlığa maruz kalmıştır.fikir intihali'nin benim bilmediğim bir zararı mı dokundu sözlüğe, yoksa sırf sözlükle ilgili düşüncelerini özgürce paylaştığı için mi kapı dışarı edildi? sözlükte var olabilmek için hep sansürlü ve kontrollü mü konuşacağız? o zaman mecranın düşünce özgürlüğü nerede kaldı? çok bilinmeyenli, acil olarak cevaplanması gereken bir durum!
burada katliamdan ve tehcirden canı yanmamış insanlar olarak acısını yüreğimizde pek duyamayacağımız yıldönümüdür. siz şimdi gidin doğu ve güneydoğu'da asimile edilen, kürt ve türk ailelerce evlat edinilmiş, müslüman gibi yetiştirilmiş, ama asıl kimliğini 30'undan sonra öğrenmiş arada derede kalan insanlara sorun. ermeni olduğu için müslümanlarca dışlanan, asimile edildiği için kendi halkı tarafından sevilmeyen insanlara sorun. eğer yalnız 98 yıl önce insanların hayatları ellerinden alındı sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz. sadece diyarbakır'da hayatı elinden alınan onlarca insan var. o insanlar bilir soykırımın acısını. bizimki hariçten gazel okumak!
filizku
wolverine