bugün eski flörtümün abisiyle date'e çıktığımı farkettim.
kardeşinin de gay olduğunu dubai'de yaşadığını ama onu bilmediğini falan anlattı. ulan acaba o mu diye düşünüp birkaç soru sordum ve bingo. epey de benziyorlar. tabi demedim kardeşinle mercimeği fırına verdik diye. kahveden sonra evine davet etti ama ben daha önce kardeşiyle yattığım için kendimi garip hissedip erteledim. yarına allah kerim.

benden yaşça küçük bir dostum var, (pedo denecek düzeyde değil 20-24), bir gece rüyamda onu gördüğümden bu yana kendisine utançla bakıyorum.

.yalnız olmaktan bir hayli sıkıldım.hayatımda birisi olsun istiyorum artık.bunu,kendime çok sık itiraf eder oldum.oysaki büyük beklentiler içerisinde de değilim.ne zamana kadar böyle devam edecek,merak etmekteyim.

2 saat sonra bir iş görüşmem var. fransız firması ve iş yurtdışında. belki yurtdışına taşınıcam ve hayatım komple değişecek ama ben yarın a101 e gelecek tost makinesi için daha heyecanlıyım. acaba sabah kapıda sıra olacak mı teyzeleri yenip alabilecek miyim. belki de sıra olmaz bilmiyorum ama içim içime sığmıyor.

uzun soluklu bir ilişkiden iki ay önce çıktım. ayrılırken uzun süre ilişki istemiyorum, aman aman diyordum ama şu an öyle garip bir ruh halindeyim ki anlatamam. biriyle seviştiğimde ten uyumu varsa direkt yükseliyorum adama. tek gecelik olduğunu bile bile. bir kaç gün sadece o adam aklımda oluyor. sonra geçiyor, biriyle daha takılıyorum ve şak! ona da aynı hisler. kısır bir döngü gibi. artık biriyle yatmaktan korkar oldum.

tüp mide olup tekrar kilo aldım. bırakın kendimi s/kicem, bırakınn

ayda, 2 ayda bir de olsa iki satır 'uygun musun' mesajı alıp, gidip neredeyse hiç konuşmadan fb ile buluşup hayata devam etmek hoşuma gidiyor

kimliğimi bulunduğum mecrada gizlemek için sık sık yalan söylüyorum bir gün bu yalanların yüzüme birer birer çarpacağını bilmeme rağmen nitekim bir kısmı da çarpıldı yüzüme ama yalnızca "yalancı" olarak kaldım "ibne" olarak değil

zamanında bear gay partisinde bi sözlük yazarıyla oyun havası oynamıştım. ne zaman aklıma gelse utanıyorum. allahım o anları aklımdan silse keşke.* eğer burayi okuyorsa selam olsun ona ^^

hacc yaparken çadırda uyuyorduk. uyumak için kafamı yere koyduğunda babamın ihramının altından kocaman penisini gördüm. oha, devasaydı.

kendi sesimi kayıttan dinlediğimde kim bu yavşak diyorum.

geçenlerde annemlere gittim, konuşuyoruz, konu bir akrabamızın hayırsız oğluna geldi. ben "insanlar yaşlılıklarında kendilerine baksın diye çocuk yapıyorlar ama bazen çocuksuz olmaktan kötü duruma dönüşüyor" dedim. annem de babam da "biz çocuklarımızı bir beklentiyle yapmadık ki, sevmek için yaptık, çocuk çok güzel bir şey" dediler. hani tatlı bir laf bu ama yıllar yıllar önce anneme ilk açıldığımda "nasıl yani, çocuğun olmayacak mı? ama çocuk yaşlılığının sigortasıdır, sana kim bakacak yaşlandığında?" demişti. ilk dediği laf. çok da içime oturmuştu o lafı. o içime oturan lafını hatırlatsam mı o an dedim ama gerçekten bir yaştan sonra anne babanızdan beklentileriniz iyice düşüyor, hatırlatsam ne olacak, ne değişecek dedim kendi kendime. hiç o akşamın tadını bozmayayım dedim. daha önceleri bozdum da ne geçti elime dedim.

ama kafamdaki soru şu: çocuğu beklentisiz yaptık derken yalan mı söylüyorlar, yoksa sigorta hikayesi halen var ama bilinçaltına mı bastırıyorlar? yoksa yoksa unuttular mı? gerçekten bilmiyorum. insanoğlu tutarsız bir yaratık yalnız, ne kadar eğitimli, akıllı bilmemne olsan da...

annemin ve babamın facebooklarından ateizm içerikli sayfalara girip hareketler dökümünden içeriği silmeyi düşünüyorum böylece arama önerilerinde ateizm sayfaları çıkacak. annemler de bu sayfalara bir göz atarlar herhalde. umarım yakında sizlere iyi haberler getiririm.

bugün işyerine 180'li boylarda beyaz tenli, kıllı 90-95kg ağırlığında, 35-40li yaslarında bi adam geldi ailesiyle. ne kadar adamin yanında ailesi olmasına ve hetero olmasından mutevellit bakmamaya ugrassam da kendime engel olamadım. kalbim hızla attığı için yüzüne detaylı bakamadım ancak baldırları, ayakları, elleri çok güzeldi.
işten eve dönerken yaratıcıya sitem etmedim değil. madem farklı duygularla yaratiyosun madem yalnızlık allaha mahsus ,madem allah'ın kâinattaki muhteşem dengesi var neden yalnızım ?