bu arada, eklemeyi unuttuğum şey, bu sorunun yanıtıydı: kendi cinsimden olan kişiler bana çooooooooooooooooook çekici geliyor diyebilirim!

1 mart 2003 tarihinde, tbmm iradesinin reddetmiş olduğu "ırak tezkeresi"nden sonra, türkiye'deki muhaliflerini yok etmek için and içen abd'nin rövanşı olan bir başka tezkeredir.

bugün, 2003'deki demokratik iradeyi sergileyebilecek güçlü bir meclis profili yoktur. bugün, abd'ye direnmiş muhalifler, ergenekon ve balyoz tezgahları ve benzer algı operasyonlarıyla yıpratılmıştır.

bugün, akp, yüklenmiş olduğu misyonunun gereğini bir kez daha göstermiştir. anlayana sivrisinek saz, anlamayana sazı soksan az, derler...

%75 biseksüel çıktığım testtir...
fakat, hem ingilizce deyimler zorluyor hem de soruların yeterliliği tartışılır...eğlencelik gerçekten...

reformist ve anti-kapitalist islamcı fikir adamlarından recep ihsan eliaçık'ın, son radikal önerisi: "kurban keseceğinize, ihtiyacı olanlara bağış yapın...nitekim, kur'anda namaz kılma üzerine ayetler varken, kurban kesme emri yoktur; kurbanla ilgili yapılan çeviriler, arapça aslına uygun değildir"

"orada bir köy var uzakta;
gitmesek de, gezmesek de o köy, bizim köyümüzdür!"

nakaratıyla hafızalarda yer eden, idealist cumhuriyet neslinin büyük temsilcilerinden ahmet kutsi tecer'in şiirini anımsatır.

en garip huyları, ne yaparsak yapalım, bizi sevmekten ve bizim için can verebilmek inadından asla vazgeçemeyecek olmaları!
böylesi bir kudret karşısında onlara aşık olmamak veya teslim olmamak ne mümkün!

dünya siyasal literatürüne ve faşistik militer güç gösterilerine (eskimiş olan motorize tim yerine) "kefenize tim" terimini armağan etmişlerdir.
aman dediklerini lafta bırakmayıp, koşa koşa akıncılık yapasıcalar!!

1971'den beri sistematik bir sol düşmanlığına güdümlenmiştir türkiye toplumu. aslında, cumhuriyetin kuruluş döneminden beri, atalarımız osmanlı'nın bireyi yok sayan ve canları hiçe sayan felsefesi hep içimizde kaldı. dövmek, işkence yapmak ve öldürmek, başka birşeyler üretemeyen caniliğimizin tek çıkış yolu oldu. bu aşağılık cani yüzümüz bazen muhafazakarlıkla, bazen dincilikle, bazen mezhepçilikle, bazen solculukla, bazen de milliyetçilikle kolkola yaşadı.

fakat, yaklaşık 90 yıldır değişmeyen acı gerçek, bu caniliği diğerlerine en az uygulayan ve dolayısıyla şiddete, işkenceye ve katliama en çok maruz kalan kesimin hep sol ve alevi kimliğindekilerin olmasıydı. 12 eylül darbesi, bu gelenekselleşmiş tutumu, resmi ideolojinin kurumsallaşmış hedefine dönüştürdü. artık, hem askeri güçler hem de polis birlikleri, bu kesimleri "değişmez ve tehlikeli bir düşman" olarak tanımlayıp, sistematik olarak işkence, dayak ve öldürme (hem psikolojik hem de bedensel boyutlarıyla tüm toplumsal olaylarda, karakolda,...vb.) yoluyla, bu kitleleri yok edebileceğini veya alt edebileceğini zannetti...

günümüzde de, faşist akp zihniyetinin devraldığı iktidar gücü, isim ve sınıf değiştirmiş olsa da, aynı aşkla ve tutkuyla, fakat, daha aleni politik ve hukuki tezgahlarla devlet faşizmini daha üst sürümlere yükselterek daha da canavarlaştırdı.
hatta, daha önce ülkemizdeki hiçbir devlet adamının ve iktidar partisinin cüret edemediği bir yüzsüzlük ve pişkinlikle, toplumun belli kesimleri ve bireyleri açıkça hedef gösterilerek, ilan ve beyan edilerek tehdit ve infaz edildi!!! bu sistemin piyonluğunu yapan kiralık işkenceciler, tezgahçılar ve katiller, herzaman olduğu gibi hep kalleşçe ve namertçe saldırdı. çıplak bedenleriyle kendini savunanlar, bazen karakol kuytularında, bazen de meydanlarda namertçe avlandı (1 kişiye dalan 10 ak-itle, ellerinde hiçbirşey olmadan bedenlerini siper edenlere vurulan coplarla, demokratik hakkını kullananlara karşı sıkılan kimyasal gazlarla). orantısız ve ahlaksız saldırı yöntemleriyle, insanlar ezildi ve sindirildi.
işte bu körpe filiz de, bu hunhar ve canavar zihniyetin yüzbinlerce kurbanından sadece birisi...
bu noktada, böylesi canavarca ve vicdansızca işleyen bir vicdansız-hukuksuz mekanizmayı besleyen ve destekleyenlere ah etmek, sözlük ortamında elimizden gelen tek şey.
ahhhhhh! edenlerin ahı, bugüne dek hiçkimsede kalmadı! ahhhhhh!
fakat, yaşadığımız günler göstermektedir ki, daha çok sessiz kalındıkça, bu canavar büyüyecek. sadece solu, atatürkçüyü, aleviyi değil, kendi gibi olmayan herşeyi ve herkesi düşman ilan ederek faşizm katsayısını yükseltecek. madem öyle bitecek, bize düşen, canavara direnerek ölmeyi göze almaktır...yoksa, önümüzdeki onyıllar, sıradaki ali ismaillerin anısına düzenlenecek törenleri izleyip bizle dalga geçen canilerin zevkten kudurduğu bir dönem olacaktır...

(bkz: unutursak kalbimiz kurusun)

ah nostalji ve melankoli!
içkiyi kıvamında tüketen akdenizli ailelerin, gerek yoksulluktan ve gerekse eşyanın kıymetini bilmekten kaynaklanan tutumudur.
müstakil evlerimizde insanca yaşadığımız çocukluk günlerimizde, herkesin avlusunda bulunan mobilya niyetine kullandığı şeyler ve dekoratif malzemeler o kadar standart, o kadar bizden ve o kadar samimiydi ki...

o kadar basit ve eski eşyaların içine sinmiş mutluluğun sırrı neydi ki? o sıcak yaz günlerini ve gecelerini unutulmaz kılan sahnelerden bir demet size:
bir kere, mutlaka bir büyük ve yaşlı dut veya incir ağacı vardır avlunun ortasında yükselen ve hepimizi kucaklayan!
sonra, baş köşeyi kapmış olan bir veya iki adet eski mi eski, yarı yıkık-yarı kırık divanlar/kanepeler dururdu. kendileri eski, ama örtüleri herzaman pırıl pırıl ve renkli ve sizi yaz sıcağından kurtarıp, canlandırmaya hazır bir şekilde kucağına-koynuna almayı beklerdi sanki...
avlunun dış hatlarını belirtircesine belli bir hizada dizilmiş yağ tenekelerinden dönme (vita, karam,...vb.) çiçek saksılarımız, o büyük ağacın bebekleri, divanların süsleri veya bizim bekçilerimiz gibiydi...
ve ortada bir masa. ama, üzeri mutlaka muşambalı/naylon örtülü. ve masa üzerinde herzaman, yaz sıcağında kavrulan damağımızı serinletecek su şişeleri. e o yoksullukta gidip de paşabahçeden sürahi alamayacağımıza göre, nereye konulacaktı sular? ya toprak testilere ya da (o zamanlar cidden bugüne kıyasla çok ucuz olan) dedelerimizin tükettiği rakı ve şarap şişelerine tabi ki! renk renk ve farklı biçimlerde serinletirlerdi bizi o güzelim içki şişeleri...
ruhları şad olsun anneannemin, babaannemin ve dedelerimin...

yalan dörtnala gider; gerçek ise adım adım yürür; fakat yine de zamanında yetişir!

iyi ki bizim topraklarda yetişmiş, dedirtendir. ayrıca, yanında ismail hakkı demircioğlu da iyi gider. muhteşem ikilidir!

bugün yıldızı yükseltilen vahabi-selefi islamın alternatifi olup, yenilgiye uğramış ve unutturulmuş ezoterik felsefelerdendir.
bu ilginç ekolü öğrenmek isteyenlerin, ayrıntı yayınlarının ayrı ayrı 3 cilt olarak yayımladığı eserleri alması önerilir.

(bkz: din inanç ifade özgürlüğünün altında yatan faşizm)

ohh olsun, iyi olmuş!, dedirtendir.
sadece olimpiyat değil nakliyat, sarfiyat, neşriyat, bakliyat gibi hayata dair bilimum gereksinimlerin de yasaklanması gerekliliğini hatırlatır. hatta, bizim ak-kıllar gibi kadın ve kız çocuğu düşmanı kültürlerin hakim olduğu tüm ülkeleri de kapsamalıdır.

tele-enerjik nesillerin, telefonik bağımlılığının, sportif trajikomikliğidir.

bugün, vücut geliştirme aletini terkedip bir kenarda oturarak hiç abartısız 30 dk. boyunca konuşanını da gördüm. iyi de niye boşuna para harcayıp gelirler ki?
koli avına geldiysen bile telefonu niye getirirsin?
hem kafa sikicidir, hem yuh dedirtendir.
sporun ve sağlığın anlamını bilmeyenlerin spor salonlarına alınması yasaklanabilse keşke, dedirtendir.

ortaöğretimde kız çocuklarına türban giydiren zihniyetin gebelik uzantısıdır.

(bkz: okulda 5. sınıflara başörtüsü reformu) (?!)

pirinci kıvamında pişirilmişse ve baharatı da yerindeyse, en güzel mezeler arasındadır.

" back to bedlam"(2004) albümüyle çıkış yapmıştır.
2005 yılından beri dinlediğim, sesini ve yorumlarını çok beğendiğim ingiliz şarkıcı, söz yazarı ve müzisyendir.
(gay olduğuna ilişkin dedikodular yapılan klasik bir ingiliz müzisyendir)

tam ifadesi, "doğanın ırzına geçiş" tir (toprağına, havasına, suyuna, nalına ve mıhına!).
ayıp olmasın diye, çevre kirliliği gibi ne idüğü belirsiz bir isim tamlaması piyasaya sürülmüştür.

sözlük sayesinde öğrendiğim bir çalışma.
yazıklar olsun, vahlar olsun!
gezi ruhunu hala anlayamayanlar, akp nin maskesi düşürüldükten sonra pişman olup, onca iyi yürekli ve medeni direnişçiden özür dileyecektir.

o halde, hep bir ağızdan, yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek, heryer taksim heryer direniş!