ilki aynı apartmanda aynı kattaki aynı yaşta çocuklar olarak iki yaşımdan beridir arkadaşımdı, beraber büyüdük sayılır. lise dönemi civarında eşcinsellik belirtileri göstermeye başladığımı görünce araya mesafe koymaya başladı, üniversite döneminde zaten kafalar da ayrılmaya başlayınca bayağı az görüşür olduk ama yine de arada bir hal hatır için telefonlaşıyorduk. sonra 25 yaş civarında telefonlarıma artık çıkmamaya başladı, çok merak ettim, annesini aradım, ayşe teyze metin'e ne oldu arıyorum arıyorum açmıyor, başına birşey mi geldi dedim, kadın şaşırdı, birşey yok ben bi sorayım dedi, bir süre sonra metin dingili aradı ama nasıl isteksiz konuştu anlatamam, çok merak ettim seni falan dediğim halde hımmmpf falan yapınca anladım bu benle artık görüşmek istemiyor, iyi hadi bay, ardından o sinirle facebooktan sildim (en büyük intikamım bu oluyor). ondan sonra aradan yıllar geçti, bu metin dingili ortak bir başka arkadaşımızla facebook grubu kurmuş beni de dahil ettiği, oradan geyik bana çeviriyor, mimar niye cevap vermiyor diye laf atıyor hatta falan, dedim sikerler, sallamadım piçi zira çok kırılmıştım çünkü hayatımdaki tüm arkadaşlarımdan farklı bir yerdeydi o, bebeklik arkadaşımdı, bu aradaki zamanda evlenmiş falan hatta, öyle geçti, sittirdi gitti.

iki numara ilkokul arkadaşım, aynı zamanda mahalle arkadaşım, ve öyle böyle değil can parçam, kan kardeşim, uğruna ölürüm falan modunda acaip çok sevdiğim, aramızdan su sızmadığı, müthiş yakın olduğum, yanında müthiş eğlendiğim çocukluk arkadaşım. ben bu herifle böyle bir arkadaşlığım olduğu için gurur bile duyuyorum, romanlardaki sağlam arkadaşlıklar gibi. üniversite döneminde başka bir şehre gitti, hemen bi kız arkadaş edindi, gene iyiyiz ama bununla, bu üçüncü sınıftayken ben bunu ziyarete gittim ıspartaya. bana çok değer verdi o gezide, gezdirdi tozdurdu, ama sonra kız arkadaşıyla ilgili bir durumu oldu, beni döneceğim gün sap gibi ortada bıraktı, hani kıza bi bok olduğu da yok, kız zaten ankarada ailesinin yanında, bu kendini odaya kapattı kızla konuştu bütün gün, inanılır gibi değil. ben de buna sitem ettim artık dayanamayıp kaç saat sonunda, kapıyı kapattı suratıma, sonra kızla içeriden "bana bunu nasıl yaparrrrr" gibilerinden bağırtılar geliyor (bu arada kızı da tanıyorum iyi de anlaşmışlığımız vardı), ben üstüme alınmıyorum, kendi aralarındaki bağrışmalar diyorum, sonra odadan çıktı bu bi saat kadar mı ne sonra, yüzü gözü şişmiş, yanıma geldi, ben kitap okuyorum, hayrola dedim, ben öyle kızgın falan da değilim bu arada, sadece içim sıkılmış ve otobüs vakti gelse de siktirsem gitsem diyorum, yanıma oturup "ben artık seninle bir daha görüşmek istemiyorum" dedi gözleri dolu. olay bu. açıklama yapmadı ben de duyduklarım karşısında şaşkına döndüm ve birşey soramadım. on senelik arkadaşlık da böyle saçma sapan şekilde sonlandı. dört beş yıl sonra düğününe çağırdı, azıcık topladık gibi oldu ama, yani bu kadar saçma bir olaydan sonra bir daha birşey toplanamadı.

benim en yakın arkadaşlarımın hikayeleri bunlar. her ikisinin de amk. yemişim ben bunların arkadaşlıklarını.

bir tane en yakın arkadaşım diyebileceğim kişi var hala, üniversiteden arkadaşız, onbeş senedir devam ediyor, bak o çocuk sağlam çıktı allahtan. iyi ki o var.

sonuç: çok güvenmeyin bu en yakın arkadaş martavallarına.

maalesef sadece kadınlara hizmet veren sitemiz. kadın taklidi yapsak ne olur acaba, nüfus cüzdanımıza mı bakıyorlar? erkekleri sepete doldurmak konsepti komik geliyor bana, iki yeşil bir mavi gözlü lütfen deyip kıçlarındaki barkodları mı okutuyoruz böle acaba?

ne terbiyeli sözlükmüş bu yau, kaç yıl geçmiş bu başlıklar hala açılmamış.

kadınların erkekleri becerdiği, bunun için de strap-on gibi aksesuarlar kullandığı, female domination kısaltması olan porno türümüz. bir bdsm türüdür bittabi.

bir sürü porno izledim, bakın işte buna hiç denk gelmedim. talep yok herhalde arz olmadığına göre.

bunlar alman pornolarına göre daha bi sanatsal, daha bi acaip, daha bi bunalımlı oluyorlardı. almanlar hayt huyt diye dalarlarken, fransızların pornolarında mutlaka bir pardesülü adam sigara içiyor, göğüsleri açıkta bir abla daktiloda mektup yazıyor falan gibi abuk subuk sahneler oluyordu. ayrıca hayatımda gördüğüm ilk iki adamın birbirini evire çevire düzdüğü filmi de gayet prime time vakitlerinde fransız devlet televizyonu tv5'te izlemişliğim var, artık o film porno muydu bilemiycem de, belki sanat için sevişmişlerdir, benim o yaşta aklım fırlamış gitmişti. bu nedenle fransızların gönlümdeki yeri ayrıdır.

çocukken kablolu tv'deki pro 7, sat 1 ve rtl gibi kanlların cuma ve cumartesi geceleri belli bir saatten sonra gösterdikleri ve 1990'ların o yokluk döneminde bizim ufkumuzu açan uyduruk filmlerdi bunlar. boktan olmalarına rağmen, "du bist mein lokomotiv andreas", "schnell helmut schnell" gibi almanca kalıpları öğrenmemize neden oldular.

penisi yerinde olanlarının bir de üstüne başka adamları becerdiği videoları izlemek sağlam yürek ister.

bir sike derman olmayan bir başka dil. zaten sıradan şekilde takılacaksanız ingilizce'den başka birşey öğrenmenize gerek olmadığını düşünüyorum. ama ingilizceyi kesinlikle öğrenmelisiniz. hele de geyseniz. fransızca (veya başka herhangi bir dilde) bulabileceğiniz her türlü kaynağın alasını ve feriştahını ingilizcede bulabilirsiniz.

iş olanakları açısından da, sektör spesifik olmazsak, kesinlikle ingilizceden sonra almanca öğrenmek daha avantajlı. sektör spesifik olursak da bence gene fransızcayı geçen başka diller olur, mesela çince, arapça, rusça gibi.

öte yandan bu tür pratik faydalarını bir kenara koyarsak, sırf bir dil öğrenmek için bir dil öğrenecekseniz, fransızca, müthiş güzel fonetiği, şiirselliği, başdöndürücü edebi ihtişamı, bir zamanlarki krem tabakanın dili olması, konuşurken ve yazarken yarattığı zevk nedeni ile bir numaralı diliniz olabilir. son derece keyifli bir dildir bence. bunun dışında ingilizcedeki pek çok kelime fransızca kökenli olduğundan, öğrenmesi ingilizcenize de yarar. bir de eğer ingilizce biliyorsanız, öğrenmesi almanca'ya nazaran çok daha kolaydır. zaten rusçaya, arapçaya, çinceye nazaran hayli hayli kolaydır. bir de bir latin dili olduğundan, italyanca ve ispanyolca'yı öğrenmeyi de kolaylaştıran bir dildir.

yazımı ve okunuşu aslına bakarsanız biraz içine girildiğinde fazla zor da değildir ve son derece de kurallıdır, ingilizce gibi okunuşu sıkıntılı bir dil değildir. sadece ortografisi hiç bilmeyenlere korkutucu görünür. türkçede de çok fazla fransızca kelime olduğundan, yine rahat ederseniz kelime öğrenmekte.

aşkın dili olduğuna da valla çok klişe olacak ama katılıyorum, bana da acaip romantik geliyor. gerçi pigalle'deki zenci abilerin ağzından duyduğunuzda bu fikriniz ne kadar değişir orası ayrı mesele de, yine de tatlı.

yine de şu şekilde bitireyim, bu tür işe yaramayan diller öğreneceğinize oturun adam gibi ingilizce öğrenin kesinlikle.

lgbt işlerinin tamamı son derece politik konular olduğu için kesinlikle olması gereken birşey, yoksa sadece onu siktim, bu taşmış, şu bana bi verse muhabbetlerinin döndüğü bir yer çok fena anlamsız olurdu. tabii bu elbette her lgbt kişinin politize olmasını gerektirmez.

öte yandan lgbt konuları dışındaki politika konularına da lgbt bakış açısıyla bakılması bu sözlüğü diğer ortamlardan ayıran unsur olur, burada da bazı yazarlardan böyle bakış açıları okumak keyifli bence. elbette herkesten aynı şeyi beklememin anlamı yok, ama sözlüğün bu çeşitliliği güzel bence.

sixties adlı uyduruk mekan dışında benim bildiğim bir ortamı yok.

ankara'nın has yerlisi olanlar cimrilikleriyle ünlüdürler.

sanırım bu durum düzelmiş geçen yıllar içerisinde. benzer bir başlığın da izmir için açılması gerekiyor olabilir ama.

izmirde girdiğim ilk yıl oldu, içimde harika geçeceğine dair bir his var. sanırım izmiri seviyorum. i love izmir

entrylere sadece yorum değil entry numarası otomatik çıkan mesaj yazılabilsin. o olmuyorsa, yorumlara cevap yazabilme özelliği gelsin. bu ikisi niye ayrı zaten anlamadım hala.

birinin entrysine yorum yazıldığında, size cevap verebilmek için mesaj yazıyor, mesajı da geç yazmışsa ve hangi yoruma istinaden yazdığını da mesaj içinde belirtmemişse, bön bön bakıyorsun bu mesajı neye istinaden yazdıydı diye. ya da ben gene birşeyleri nasıl kullanmam gerektiğini bilmiyorum.

valla bu algı tamamen ilişkiden ne beklediğiniz ile alakalı. evlenemiyor olmak, çocuk sahibi olamıyor olmak, toplumun onaylamıyor olması ilişkinin kısa ömürlü olmasını gerektiren şeyler değil. ha siz bu nedenlerden ötürü gidip eninde sonunda karşı cinsten biriyle evleneceğim kabullenmesiyle işe giriyorsanız, işte o zaman bu ifade anlam kazanıyor. gerçekten böyle düşünen ama bunu açıkca ifade etmeyen kişilerle beraber olan ve ilişkisinin devamlı olacağını uman eşcinsel kardeşlerimize buradan allahtan sabır diliyorum.

benim durumum tam böyle gelişmedi, kafayı sıyırmaya başlayıp ya delirmek ya açılmak ikileminde kalıp açıldıktan (ve ferahladıktan) sonra aradan bir zaman geçti, bir boşluğa düştüm, sonra paniğe kapılıp tekrar bir kızla beraber olmaya çalıştım, onda da elime yüzüme bulaştırdım, gerçekten hatırlamak istemediğim şeyler yaşadım. o dönemde kafaya dank etti ki, ben bir kızla birşey götürebilecek durumda değilim. işte tam o noktada, uzun yıllar boyunca hayatımın içine sıçan kafa karışıklığından artık tam o noktada vazgeçmem ve bir karara varmam gerektiğini anladım. arada kalmak, o mu bu mu ikilemleri yaşamak ne bana iyi geliyordu, ne ilişki kurmaya çalıştığım insanlara. tam o noktada kesin kabule geçtim, bir daha geri bakmayacağım dedim.

o noktadan sonra da önümde duran seçenek ya o daldan o dala konan kuş, ya da düzenli, mantıklı, güvenli, huzurlu bir ilişkiydi. ben ilk seçenekteki gibi birisi zaten hayatım boyunca olamadım, bir kere ciddi denedim, işleri oyun oynar gibi ele aldım ama bir noktadan sonra yarattığı duygusal boşluğun yarattığı girdap beni çok fena içine çekmeye başladı. feci bir his. o noktada o saçma hayatımdan da vazgeçtim. bilmemkaç yaşıma gelip de hala elinde hornet dolanan biri olmak istemediğimi anladım. ondan sonra da hayat benzer düşünen birini çıkardı karşıma allaha şükür.

eşcinsel ilişkilerin karşıcinsel ilişkilerden farkı ne bilmiyorum, erkek doğası mı, toplumsal ötekileştirme mi, nedir yani? ilk defa bu dünyaya girdiğimde, bu farkın nedenini anlamaya çalışıyordum, çok garip geliyordu. şimdi hala anlayabilmiş değilim de artık kabullendim ve üstünde düşünmüyorum. toplumsal kabulün yüksek olduğu liberal batı ülkelerinde durum nasıl, daha mı yarınlı ilişkiler, bilmiyorum. ama bu saçmalığın nedeninin toplumsal koşullardan da kaynaklandığına kesinlikle eminim, bu ülkede eşcinsel bir ilişki yürütmek zor, ama imkansız değil, ayrıca başka ilişkilerin de başka sıkıntıları oluyor, eşcinseliz diye karalar bağlamak zorunda olduğumuzu da düşünmüyorum. ne kendine acımak ne öğrenilmiş çaresizlik hoş şeyler değil.

herkese kendi düşündükleriyle uyumlu insanların nasip olmasını dilerim. ya da en azından dürüst insanların.

bal döküp yalamak gibi fantazileriniz varsa tercih edilesi erkek türü. ağza kıl gelince hoş olmuyor bence.

- çok klişe ama fena halde doğru, sizi güldürebiliyor olması, yanında vaktinizin güzel geçiyor olması, karşılıklı eğlenebiliyor olmak, sohbetlerinizin keyifli geçiyor olması. yani o kadar önemli ki, öyle böyle değil.

- ikinci en önemli şey de yanında huzur bulabiliyor olmanız. yani habire kavga etmemek, didişmemek, karşılıklı anlayışlı ve alttan alan tavırlar içinde olmak, saygılı olmak, ayrıca bir de güven duyabilmek, bu adam zor zamanımda benim yanımda diyebilmek. bu konu da acaip önemli.

bunun dışında, eğer dingil değilseniz, hiç kimsenin (siz de dahil) mükemmel olmadığını bilerek, karşınızdaki kişinin de her şeyinin dört dörtlük, ideal olmasını beklememeniz gerektiğini bilir, asgari düzeylerde anlaşarak güven ve huzur dolu bir ilişkinin adımını atabilirsiniz.

bu kadının duruşunu, acaip giysilerini falan beğensem de şarkılarını çok sevdiğim söylenemez. yalnız aralarında telephone adlı beyoncé ile yaptığı tek bir şarkı var ki, yani hem müzik olarak hem de inanılmaz bir klibe sahip olmasıyla beni benden alıyor, 6 senedir sevgiyle dinlemeye devam ediyorum. kadının klibindeki abuk subuk hallerine de hastayım. çok uyduruk sözleri var belki ama inanılmaz zevkli geliyor bana. izlemediyseniz mutlaka klibiyle izleyin.

dün media markt'ta hem htc one a9, hem lenovo s90 hem de reeder bişibişi modeli olarak 3 ayrı birebir kopyasının satılmakta olduğunu gördüm, çok ilginç geldi. sanırım iphone 6 almak istemeyip ölümüne androidçi olup ama iphonelar için üretilen enteresan kılıflara içi gidenler için üretilmiş olabilirler.

bir de hakkaten, telefon boyutlarının hayvan gibi büyüdüğü, 5 inçin standartlaşmaya başladığı bir noktada, ayfon hala 3.5 inç modellerle piyasada kalamazdı, büyüdü, iyi oldu bu ayfon 6 ile.

çok da kaydedeğer filmlerde oynanamış ama acaip derecede yakışıklı bir abimiz. before sunrise ve before sunset en kaydadeğer filmleri herhalde. olsa yer miyiz, hem de nasıl!!!