1980'lerin ünlü mankeni, 1990'ların çarkıfelek sunucusu abi. güzel yüzlü ve bol kıllıydı, seksapeli yüksek bir abimizdi.

film olanı kesinlikle harika, sinemada ilk izlediğimde böğüre böğüre ağlamış, sinema salonundan kuşlar kadar haiflemiş olarak çıkmıştım. ne zaman bulsam izlerim bu filmi.

bu filmin gizli hazinesi billy zanedir bence, adamın ne kadar yakışıklı olduğunu bu filmde keşfetmiştim. sonradan daha da seksi olduğu filmlerini buldum, nefis valla adam.

genç kızlar ölür biterdi, üstelik sarışındı ve ben sarışınlara bayılırdım ama valla bı adam hiç bir zaman zerre çekici gelmedi bana. herhalde hem çok zayıf hem de bebek yüzlü tiplerden hiç hoşlanmıyorum.

yalnız bu abinin "what's eating gilbert grape" diye bir filminde bir otistik rolü yapışı vardır, titanik mitanik hikaye yani yanında.

1980'lerin yakışıklılarından bir abimiz. gömleğinin yakası bağrına kadar açık gezer, ben de vücudunu daha çok görebilir miyim acaba diye filmlerini dikkatlice izlerdim çocukken. uyuşturucu bağımlısını canlandırdığı bir filmindeki uyuşturucu krizi sahneleri ile gerçekten aşmıştır.

1970'lerde ilk çıktığı yıllardaki albüm kapaklarındaki sanatsal düzeyi aşırı yüksek olan, ayrıca o dönemlerde accaip çıtır, çok fena yakışıklı olan bir abimiz. şarkıları ileri düzeyde sıkıcı olabilir ama o albüm kapaklarındaki halleri iç gıcıklamıyor değil.

kendisi gençliğinde hakkaten acaip seksiymiş. yakışıklı ve sert anadolu erkeği stereotipinin hakkını verdiği pek çok güzel filmi var. evlenmemiş olduğu için gey camiada gey olduğu yönünde dedikodular döner gerçi, bilinmez. komser şekspir filmi için prenses kıyafeti giymişti 2000'li yılların başında, asıl o olay olmuştu, kadirizme yakışır mı yakışmaz mı vs. 1970'ler türk filmlerini sevdiğimden bu adamı da severim ben çok, akp ile ilişkisi ne olursa olsun.

2010 yılında atv'de kısa süre yayınlanan osman sınav dizisi. türk tekevizyonculuk tarihindeki önemli yerini, iki tane gayet maskülen tipli abiyi aynı yatakta sevgili modunda göstererek elde etmiştir. yalnız bu durum öyle gey aktivizmi olsun diye pek yapılmamış, zaten tepkiler gelince de osman abi "biz kötü karakterleri gey göstererek geylerin ne kadar kötü olduğunu gösterdik aslında" falan diye açıklama yapmıştı. o dönem bi heyecan yapmıştı şimdi, itiraf et.

kötü kralın gey oğlu vardı bu filmde, tırsak, hafif dengesiz ve zayıf karakterli olarak canlandırılmıştı. homofobik mel gibson abi, zaten ingilizleri daha kötü nasıl gösterebilirim diye kastığı bu filmde, bu ibne veliahtı fransız kraliçesiyle istemediği bir evlilik yapmış ve hiç cinsel ilişki kurmamış göstermiş, kraliçeyi kendisi götürmüş, böyle ingiliz tahtının da artık fransız-iskoç kanına geçtiği mesajını vermişti. bizim gey veliahtın yakışıklı sevgilisini de kötü kral camdan aşağı iterek öldürüyor, gey abi çok üzülüyordu.

böyle de homofobik bir yanı olan bir filmdi bu. sonra zaten mel abi gitti, kan revan içindeki passion of christ'ı çekti falan.

o acaip meşhur olduğu 1996 yılında izlediğimde pek kendimi özdeşleştirmediğimden bu gey abiyle, pek takmamıştım bu ayrıntıları, zaten gey olmak çok kötü birşeydi ve benim başıma öyle şeyler gelmezdi, oh noooo...

twitter'da rastladığım, açık eşcinsel olup taş gibi de vücut yapmış, kendine oldukça güvenli bir vatandaş bu. dobişkoyken nasıl taş oldum şeklinde bir yazısını da bir yerlerde okumuşluğum var. düzgün birine benziyor, twitter ünlüsü galiba, ya da eşcinsel çevrede mi ünlü, çok da emin değilim gerçi. taksim'de bir kere yanyana gelmiştik kendisiyle yanlız, onu bayağı takip ettiğim dönemlerde üstelik, ortalama boyun altında bir insan evladıydı kendisi, şaşırmıştım, fotolarda daha hayvani görünüyor.

benim elimdeki tablette arada bir yukarıda renault reklamı çıkıyor, seviniyorum valla bu sözlük reklam almaya başladı diye. bazen de acaba sadece bana mı çıkıyor, yok mu böyle birşey diye de kıllanıyorum.

(bkz: heteroseksüellerin cinselliklerini ilan etmemesi)

bu açılma mevzularında en sinir olduğum savunma biçimi bu. " heterolar söylüyor mu da sen söylemek zorundasın, keyfine bak, kendine sakla aslanım" mantığı.

birincisi heterolar doğrudan söylemese de, dolaylı yollardan hemen her dakika heteroluklarını ilan ediyorlar.

ikincisi, bu açılma mevzusu vanilyalı mı yoksa çikolatalı dondurmayı mı tercih ediyorsun, bu tercihi kendine saklayabilirsin basitliğinde değil, eşcinselliğin doğrudan bütün hayatına etki eden bir durum olduğu, saklamak en hafif durumlarda psikolojik baskı yarattığı, en ağır durumlarda da canına kastedilen, adamı işinden eden, sağlık hizmetlerine ulaşmasını engelleyen birşey.

ibne milletinin bütün içselleştirilmiş homofobileriyle ortaya çıkıp "benim yönelimim bana önemli, kimseye söylemek zorunda değilim, onlar söylüyor mu ki?" sığlığında argümanlarını ortaya dökmelerini ve bunu çok olağan şeklinde sunmalarına valla çok sinir oluyorum.

anana babana açılmak istememenin seksen tane nedeni olabilir, hepsine de eyvallah, ama "ama onlar önümüzde sevişmiyorlar ki" sığlığındaki argümanla gelmeyin rica ederim. gittiğim psikolog malı da aynı şeyi söylemişti bana, o zaman toydum, gıkım çıkamamıştı da, şimdi bu söylemi hele eşcinsel milletinin ağzından duydukça sinirim o yüzden zıplıyor.

kacirdim diye uzuluyorsaniz, benzer bir sempozyum, gelecek hafta cuma-pazar gunleri arasinda ankara'da duzenlenecek, ben yine orada olacagim, ona katilabilirsiniz.

biraz aktivistlik gecmisim olsa da bir suredir ankara'da yasayip burada bir sey yapacak ortam bulamadigimdan ve bu tur lgbt ile ilgili ruh sagligi konulari cok ilgimi cektiginden, bu sempozyumu ilk gordugum anda katilmayi cok arzu etmistim. bunun icin ankara'dan kalkip geldim, butun haftasonumu ful orada, o guzel insanlarin arasinda, bu sozlugu temsilen ve homojen dergi adina izleyerek gecirdim. son derece keyif aldim, cok seyler ogrendim, hayvan gibi not tuttum ve insallah guzel sekilde derleyip toplayarak butun notlarimi uzun bir makale seklinde bir sonraki homojen'e yetistirecegim.
dark bear namli harika insanla tanismis oldum bu vesileyle, zaten yaptiklarina ve kisiligine hayrandim, cok guzel sohbet ettik, sozlugu ve yapabileceklerimizi konustuk, bu benim icin cok degerli bir deneyim oldu, kendisi gercekten harika ve saygideger biri. bunlarin disinda sema ve pinar anneleri bir kez daha gormek beni cok duygulandirdi, sema annenin konusmasinda onunla birlikte bohur bohur agladim, boysan adli guzel insani andik, benim cocugum'u bilmemkacinci kez gene izlerken gene gozlerim doldu, filmde zelis'i gorunce gene fena oldum. listag'li son kismi acaip duygusal gecti yani. en son sorular bolumunde bir cesaret edip elime mikrofonu alip sesim titreye titreye lambda'da oldugum surece acilma sohbetlerine gelip bize destek olan bu iki guzel kadina emekleri icin tesekkur ettim, benim kahramanlarim kendileri. ankara'da madem listag grubu kuruldu, neden acilma sohbetleri duzenlenmiyor lgbt bireyler icin diye dilegimi belirttim, insallah ilgilenecekler.
yani kisaca benim icin cok ozel bir deneyim oldu bu. duzenleyen, emek veren, katilip konusan herkese icten tesekkur ederim. benim katilmama onayak olan sevgili insan dark bear'a da tesekkur ederim, su sozluk'e katilmis olmak son birkac yildir bu gonulluluk isleri konusunda aldigim en iyi karar, bana da enteresan katkilari oluyor, insallah daha guzel seyler de yapacagiz.
konferanstaki performanslari icin koray basar, seven kaptan ve sahika yuksel adli harika insanlara da buradan bir kez daha tesekkur edeyim, iyiki varsiniz

bugun baslayacak ve yarin devam edip en sonunda benim çocuğum filmi gosterimi ve sema yakar soylesisi ile sonlanacak olan, turkiye'deki ilk lgbt ruh sagligi sempozyumu. ayi sozluk ve homojen dergi adina muhabiriniz olarak ben izleyecegim efendim, sonrasinda ogrendiklerimi duzgun bir sekilde haberlestirmeyi umuyorum, boylece siz sozluk ve dergi okuyucularina da bu sempozyumda konusulan seylerden faydalanma imkani olsun istiyorum. esen kaliniz.

bünyesinde enteresan eşcinsel yazarlar barındıran sözlük. türkiye'nin en popüler ve en herkese açık forumu olmasından dolayı, eşcinsellerin orada kendilerini göstermeleri harika birşey. tabii çeşit çeşit eşcinsel yazarı var, rajrex, sex addict gibi oldukça provakatif şeyler yazıp paylaşanlar en bilinenleri ve tabii en çok tepki çekenleri. bunlar gibi provakatif olmayıp yine de sağlam ayarlar veren, kalemi güçlü tipler var turuncan53 gibi mesela. bir de kendi halinde, eşcinselliğinin getirdiği sorunları anlatan başka eşcinseller var, bunları denk geldikçe badi listesine alıp takip etmek güzel. yalnız aralarından en beğendiğim yazar vardevela, dehşet tespitler, çok derinlikli analizler, farklı bakış açıları yazıyor, ilgileniyorsanız bir göz atmanızı tavsiye ederim.

ben bu adamı da dolaylı yoldan da olsa tanıyordum. son derece kibar, beyefendi, yaşamasını, eğlenmesini bilen, etrafındakileri de eğlendiren, ışık saçan bir tarafı vardı ama sadece topluluk içinde. içi gayet hüzün dolu, bunalıma yakın, hayatta bazı eziklik hissettiği temel konuları olan biriydi. eşcinsel değildi, sevgilileriyle de düzenli bir ilişki tutturamamıştı, çabuk sıkılıyordu herhalde. sanırım sadece etrafında insanlar varken mutluydu, ya da etrafındakilere hiç içindeki mutsuzluğu göstermek istemiyordu. yine de hiç intihar edecek gibi duran biri olmadı, gerçi bu pek belli de olmuyor. videosu evet beni de şoke etti, aslında mal gibi, şaka videosu olarak sonuna kadar izlemişliğim var. sonrasında çıkan haberlerde dumur olmuştum.

amerika bizimki gibi bir muz cumhuriyeti olmadigindan, escinselligini acikladiktan sonra isten atilsaydi, ciddi tazminat gerektiren agir bir suc islenmis olurdu. hele bir medya kurulusunun unlu ve basarili bir front man'e boyle davranmasi dogrudan afaroza neden olur.kaldi ki abd'de su an esen escinsel ozgurlugu ruzgari ile kimse buna curet dahi etmez, aksine pr icin destekler.

ayrica acaip yakisikli otesi bir adam, izlemeye doyulmuyor.

o sokakta gördüğün afete için gider.

onla yatarsın, eşini aldatmış olursun.

eşine sadık kalırsın, kendini aldatmış olursun.

21.yy bilimadamları henüz bu ikileme bir çözüm bulamadılar.

mizanpaji ve konu secimleriyle bir onceki sayi kadar iyi olmus bir dergi, emegi gecen herkesin ellerine saglik. az buz emek degil ve dogru durust reklam almadigi da dusunulurse, kimsenin maddi kazacla yapmadigi, gonullu yapilan bir dergi icin muthis bir emek ve ozveri konulmus ortaya. bu bakimdan da cok tebrik edilesi. aklima gelen birkac oneri var, onlari paylasmak ıstedim:

- kapak tasarimini karmasik buldum, biraz yamali gibi. ana akim dergicilikte genelde kapak gorseli olarak tek bir imaj kullaniliyor, derginin iceriginde on plana cikarilmak istenen ogeleri farkli font buyuklukleri ile kapaktaki tek gorselin uzerine giydiriliyor. bu sekilde daha az kafa karistirici ve daha cok carpici olur derim.

- onsoz olarak yazilmis yaziyi cok tuhaf buldum. normalde bu yazi derginin misyonunu, o sayida ne hedeflendigini, derginin cikma periyodu icerisinde dergi konusuyla alakali ne gelismelerin oldugunu verir diye biliyorum, biraz vitrin olacak ve insani dergiyi okumaya tesvik edecek bir yazi olur. buradaki yazinin amacini fazla anlayabilmis degilim. kullanilan gizemli dil yerine daha birinci tekil sahis, daha samimi bir uslup kullanilsa daha iyi olurdu bence. bu gizemli edayi bir tarafa birakalim, bu derginin yapilis amaclarindan birinin de escinsellerin gorunurlugunu artirmak herhalde diye dusunuyorum, o nedenle derginin lgbt okuyucularina biraz da gorunur olabilmek, baskidan kurtulabilirsiniz diye cesaret verebilmek amaciyla aslinda her yazinin olmasa bile en azindan bu onsoz yazisinin yuzu acik fotolu, acik adi ile editor/genel yayin yonetmeni imzasiyla cikmasinin onemli oldugunu dusunuyorum.

- el yazisi fontunu hic sevmiyorum ben, okunmayi zorlastiriyor bence. bu icindekiler sayfasi haric genelde kullanilan dergi fontlari gayet iyi.

- okuyucularla etkilesim bence onemli ve samimi, sizleri dinliyoruz imajini pekistiren, okuyucu bagliligini artiran bir yayin politikasi. heleki hedef kitleniz marjinalize edilmis ve en buyuk problemi birbirini bulmak ve sesini duyurabilmek olan bir grupsa, bence bu ihtiyac cok daha onemli. nedenle seker abla kosesini olumlu buldum ama ustune bir de dergi basinda mesela "sizden gelenler" kosesi yapilabilir, burada okuyucularin derginin onceki sayisi veya ulkedeki genel lgbt durumlari hakkindaki gorusleri yayinlanabilir. ilginc yazilar gelebilir hatta burada.

- dergi lönk diye bitmese de, en sonuna mesela bir karikatur sayfasi, bir de epilog sayfasi eklense, epilog olarak da okudugunuz icin tesekkur ederiz, gelecek sayida sunlar sunlar olacak, ya da bize mutlaka yazin, ya da iste ulkedeki lgbt bireylerin su su sorunlari var, onlarin cozumu icin de sunlar sunlar lazim onlara bir el ativerin canlar seklinde bir mesaj, ya da dergiyi begendiyseniz arkadaslariniza da okutun, facebookta da paylasin, heterolari ikna edin onlar da okusun vs. tarzi birsey yazilabilir, derginin genel durusunu belirtir, fena olmaz bence.

- derginin slogani "ayirmadan sevijen" degil miydi, ona n'oldugunu anlamadim. bence bir sloganin olmasi guzel bir pr, bulunan slogan da basariliydi. acaba ters bir tepki mi aldi dedim ama pek mantikli da gelmedi.

dergideki her yaziyi okumus degilim ama hepsi de mantikli ve duzgun duruyor gayet, icerikle ilgili bir durum yok bence gayet iyi, bu dediklerim de dergiyi incelerken aklima gelmis olanlar. icerikte ve tasarimda emegi gecen herkese cok tesekkurler, ellerinize saglik.

1990'ların başlarında yayınlanan bu yarışma, o dönemki türk gençlerinin ufkunu açmıştır. bu yarışmada bir kadın bir erkek yarışmacı vardı, ikisi de kaybettikçe soyunuyorlardı. soyunan adam konseptini ilk defa bu yarışmada görmüştüm. adamların kimi güzel, kimisi amca kıvamındaydı. asıl enteresan olan ise adamlar pantolonlarını çıkarınca görünen çorap jartiyeri idi, bu zımbırtının o zamanlar ne işe yaradığını hiç çözememiştik.