çarli'deki halleri ile fena halde seksi gelirdi bana bu adam. yaş aldıkça çekiciliğini kaybetti maalesef. gene de oyunculuğu çok güzeldir.

yossi israil ordusunda bir birliğin komutanı olarak, lübnan yakınlarındaki karlı dağlarda görev yapmaktadır. aynı zamanda, başkaları tarafından bir rock yıldızına benzeyen yakışıklılığı nedeniyle jagger olarak olarak çağrılan, astı lior ile gizli ama tutkulu bir romantik ilişki yaşamaktadır. jagger ilişkileri konusunda daha cesurdur, sürekli olarak yossi’ye onu ne kadar sevdiğini söyler, ordudan ayrılıp birlikte yaşamaktan bahsetse de yossi bu konularda son derece çekimser davranmaktadır. bir gün, yanında iki kadın asker ile bir albay birliğe gelir. kadın askerlerden biri jagger’a ilgi gösterse de karşılık bulamaz. albayın amacıysa birliğin bir gece yarısı pususu yapmasıdır fakat dolunayın olması yossi’yi kaygılandırmaktadır. bu durum tehlikeli sonuçlara yol açacaktır. romantik ama hüzünlü bir hikayesi olan yossi ve jagger, gösterildiği zaman israil’de oldukça popüler olmuştu.

sözlükteki ilk zirvem oldu, hele şükür çekingenliğimi attım da gelebildim, eythmos sağolsun bu konuda, üstüne bir de herkese temel fıkrası bile anlattım, o kadar yani. gerçi octoberer'ın italik esprisi çok daha iyiydi. güzel insanların olduğu, eğlenceli, keyifli bir zirve oldu. aslında sadece oturup muhabbet etmek dışında başka fikirler de geldi aklıma böyle bir buluşma ortamında yapılabilecek, lambda'dan ve üyesi olduğum başka kulüplerden tecrübelerim var, sözel oyunlar veya psikodrama tarzı role play oyunları ile birbirimizi daha iyi tanımak, başa gelebilecek çeşitli durumlarda verilebilecek olası tepkilerin tartışılması falan gibi şeylere yarayan, hem enteresan hem öğretici hem de insanları kaynaştıran, eğlenceli şeyler yapabiliriz gibi geldi. tabii katılımcılar böyle birşey isterler mi, o da ayrı mesele. neyse ben çok uçmayayım, düzenleyen ilgilenen katılan herkese teşekkürler.

bu abi de kaslıydı, maslıydı da, hiç çekici gelmezdi bana. kan sporu diye fantastik bir türkiye'de geçen dövüşlü filmi vardı, onu pek severdim ama. herhalde şimdi izlesem dünyanın en sikik filmlerinden biri olduğunu farkederim ama o zaman çok modaydı bu abinin filmleri.

80'lerin b sınıfı aksiyon filmlerinin yakışıklısı, karateci taş abi. çocukluğumun süper seksilerindendi.

şimdi ilk filmin başında arnold abi dünyaya çıplak geliyor, bir üst-baş arama sahnesi geçiyordu, arnold abi bu arada dal daşşak dolaşıyor, ucundan accık görünüyordu da hatta. bu kısım süper seksi geliyordu 90'ların o yokluk döneminde. arnold abiden sonra kyle reese abi de çıplak geliyordu. bu abi arnold abi gibi kaslı biri değildi ama gene de yakışıklıydı, bu abiyi de çıplak izlemek güzeldi. terminatör filmleri çok güzeldi de, bu baştaki çıplak sahneler yüzünden ayrı bir güzel geliyordu bana.

ikinci filmde arnold abi iyi abi olmuştu ama gene çıplak geliyordu. daş gibi de götü vardı ha, maşallah. gene bir giysi bulma sahnesi, gene bir güzellik ve endam izliyorduk. bu filmde kötü abi olarak gelen cıva adam da maşallah taş gibiydi, böyle ince, atletik yapılı falan. bu arkadaş da çıplak geliyordu ama maalesef bu arkadaşın güzel vücudunu fazla göstermiyordu film, o nedenle hep içimde kalmıştır.

üçüncü film kadınlı olan filmdi ve acaip siktiriboktandı, ayrıca taş adam sayısı, arnold abi yaşlandığı, öbürü de kadın olduğu için sıfırlanmıştı, cinsel çekiciliği de yokolmuştu bu filmin, sonu da zaten yarrak gibi bitiyordu, o nedenle bunu saymıyoruz.

dördüncüsü de çekildi ama eminim iyice boku çıkmıştı, izlemedim.

ilk ikisi efsanedir ama, sırf çıplak adam olayıyla değil, genel kurgusu, hikayesi, aksiyonu, boku püsürüyle.

inanılmaz tatlı bir yüze ve hokka gibi süper bir burna sahip amerikalı aktör. çocukluğumun yakışıklısı. footloose ve flatliners gibi güzel filmlerden hastası olmuştum.

bir sürü güzel şarkısı olan, hafif deli, hafif depresyon teyze. pop müziğin gelişiminde önemli bir yeri vardır zira çok niş bir alan açmış ve inanılmaz yaratıcı çalışmalar ile doldurmuştur o nişi.

ben this woman's work diyorum:

1971 yılına kadar finlandiya'da eşcinsel olmak demek, toplum tarafından akıl hastası, zayıf ve kadınsı görülmek, yakalanırlarsa yıllar boyu süren hapis cezası demekti. binlerce eşcinsel polis baskınlarıyla tutuklandı, kimileri “tedavi” adı altında akıl hastanelerine gönderildi, isimleri gazetelerde yayınlandı. çoğu bu utançla yaşayamadı ve intihar ettiler.

böyle bir ortamda kendi varlığını korumaya çalışan biri vardı. ikili bir hayat yaşıyordu. gündüz yetenekli bir sanatçı ve piyanistken, geceleri eşcinselliğinden yaşadığı utancı azaltmak için kendini erotik çizimlere yapmaya vermişti. gizlice kendi fantazilerinde yarattığı bir başka dünyadaki kaslı, deri kıyafetlerin içindeki iri yapılı erkeklerin resimlerini çiziyor, o güne kadar görülmemiş, tamamıyla farklı bu homoerotik sanat, eşcinseller için devrimci bir dünya yaratıyordu: gururlu, sağlıklı, utançsız, özgür ve tamamıyla maskülen. neşeli ama agresif şekilde normları yıkan.

onun sanatı abd’deki devrimi ateşledi, kendine güvenen ve kendisi olmaktan gurur duyan yeni bir eşcinsel nesle güven verdi. artık tom of finland dünya çapında tanınıyor. şimdiyse touko laaksonen'i tanıma zamanı.

kendisini ekşi sözlükten bilirim, uzun süredir de takip ederim, çok tatlı yazar, çok içtendir, yeri gelir günlük hayatında yaşadıklarını kendisiyle dalga geçer vari esprili şekilde anlatır, yeri gelir ciddi tarih entryleri kasar, yeri gelir içini açtığı duygusal yazıları olur, hepsinde de kaliteli ve düzgün şekilde yazar. kendisiyle barışık, hoş bir imajı var gözümde. bu sözlükte görmek de güzel oldu kendisini, tam bunları yazacaktım profiline bastım başka ne yazmış diye, profiline kendi fotosunu eklemiş, ilk defa gördüm kendisini, oha bu kadar yakışıklı olduğunu bilmiyordum, bir süre bakakaldım fotosuna. sayın patlak maşallah pek yakışıklıymışsınız, allahın özenmiş de yaratmış kuluymuşsunuz, umarım hayırlı kısmetler çıkar karşınıza, hakkaten bu kadar güzel bir adama güzel bir kader de dilerim, annenize ve kedilerinize selamlar ederim.

çok iyi yazılmış bir haber değil ama geçen haftasonu ankara'daki ayrımcılık karşıtı sempozyum'da seven kaptan'ın bu konudaki sunumu aşağı yukarı ana hatlarıyla şu şekilde:

dr. seven kaptan’ın lgbti’lerin yakınlarının kabul ve açılma sürecini anlattığı sunumda, listag ve cetad ile devam eden aile buluşmaları deneyimini de aktaran kaptan; “açılma süreçlerinin çocuklar için dolaptan çıkma, aileler için dolaba girme süreci” olduğunu belirtti. ailelerin, çocuklar ailelerine açıldığı zaman, yas reaksiyonu verebildiğini ve açılma süreçlerinde “ölse bu kadar üzülmezdim”, “babamın ölümüne benzer bir acı yaşadım” gibi cümleler kurabildiğini anlattı (yas süreci için kübler-ross modeli diye aratabilirsiniz).

kaptan, sunumunda aile üyelerine açılma sürecinin, aileler için şu aşamalarını kapsadığını belirtti:

1. şok: aileler bu sürede çocuklarının değişmiş olduğunu düşünüyorlar. onlara karşı yabancılaşma hissi güdüyorlar.

“benim sevgili çocuğum, benim sevgili çocuğum değilmiş” gibi cümlelere rastlanabiliyor.

seven kaptan bu süreçte; kızgınlık, inanamama, şok gibi durumların geçmesini öneriyor.

2. inkar: bu süreç geçici bir dönem olarak nitelendiriliyor. aileler bu süreçte lgbti’lerin yaşadığı süreçlere benzer süreçler yaşayabiliyor. “sadece kafası karışık”, “değişebilir, çevrem ne der?” ve “çevrem asla bilmemeli” gibi kısıtlamalarla bu süreci geçiriyor.

aileler bu süreçte; “şimdiye kadar düzelen hastanız olmadı mı?”, “yine de evlenebilir mi?” gibi sorular soruyor. aileler buna alışmak için zamana ihtiyaç duyabiliyorlar.

3. öfke ve suçluluk: aileler yine bu süreçte “nerede yanlış yaptım?”, “bunun olabileceğini nasıl fark etmedim?”, “daha nelerle karşılaşacağım?” “çocuğum bunu anlatmadan önce ne kadar süre acı çekti?” gibi sorular soruyor.

kaptan, bu evrede ailelerin sorduğu soruların bilimsel tezlerle cevaplandığını anlattı. aileler, bu evrede psikiyatristleri “bilimin temsilcisi” olarak görüyor ve psikiyatrlardan bu tarz cevaplar bekliyor. doktorlar ise, bu cevaplarla ailelerin kaygısını hafifletmeyi amaçlıyor.

yine aileler, heteroseksüel hayallerin yasını tutuyor: “el alem ne diyecek?” “bizi kabul edecekler mi?” “çocuğumun geleceği ne olacak?” “iş bulabilecek mi?” “hayatı boyunca yalnız kalacak”

4. destekleme ve kabullenme aşamalarına göre ise aileler şöyle kendini gösteriyor:

a. destekleyici: bu tarz ailelerin bu süreçte lgbti olmayı tam anladığı anlamına gelmiyor. örneğin; bir trans kadın annesi “eskiden, 'el alem ne der?’ derken şimdi biri bir şey söylese de ağzının payını versem” diyebiliyor.

b. boyun eğen ya da koşullara bağlı destekleyici: bu tarz aileler kabullenmiş gibi görünüyor. şartlarını kesin ortaya koyup “sevgilini eve getirme”, “hormon kullanma” diyebiliyor.

c. iğneleyen, destekleyici olmayan, yargılayıcı: aileler kısıtlama ve tehditlerle lgbti çocuklarına saldırabiliyor.

çocuğunu hedef gösterme, rapor verecek doktoru silahla tehdit etme gibi durumlarda lgbti aileler arasında görülebiliyor.

5. kabulleniş: bu evre psikiyatrlar tarafından sadece çocuğu desteklemek değil, lgbti ebeveyni de olduğunu da kabullenmek olarak nitelendiriliyor.

kaptan bu süreçte lgbti aile gruplarının önemini vurguluyor. lgbti aile gruplarıyla tanışan aileler yanız olmadıklarını görme, ortak yas tutabilme, sürecin farklı aşamalarına tanıklık etme, bilgi alma/soru sorma mekanizmalarını kullanma, sorun yaşadıkları alanlara dair çözüm üretme deneyimleyebiliyor.

http://www.demokrathaber.net/lgbti/lgbti-aile-gruplari-cok-onemli-h58828.html

neredeyse altı senedir götürdüğüm ilişki türü. bunun az bir kısmında beraber yaşadık, sonrası hep ayrı. iş nedeniyle ayrıldık ama eğer daha iyi iş diye ölmesem aynı şehirde de kalabilirdik, ben o konuda biraz sıkıntılıydım. ilişkimiz aslında aradaki mesafeye rağmen allah bozmasın iyi gidiyor, birbirimizi çok seviyoruz da, aslına bakarsanız ben bir arada olsak nasıl yaşardık ondan korkuyorum. onla yaşamaktan sorunum yok da çevresel faktörler, aileye açıklama, iş yerindekilere, arkadaşlara açıklama falan, bilmiyorum nasıl dengesini bulurum, ve bu benim kafamı çok karıştırıyor. yüzde yüz açık ve çevresine de kendini olduğu gibi kabullendirmiş, kabullenmeyenine de yol vermiş, kendine süper güvenen bi herif olmayı çok isterdim valla. bata çıka yolumuzu bulmaya çalışıyoruz işte, benim hayattaki en önemli duygusal dayanağım o.

buna da katıldım, bu aralar çok bi aktivistim amk. hep bu sözlük yüzünden, beni gaza getirdi. pena kişisi ile de tanıştım, hatta ankara'da açılma sohbetleri düzenlemek üzere de kaos'tan birileriyle konuştum, ankara lgbt aile grubuylan şettiricez, bakalım nolcak. katılımcı formunda geldiğiniz kurum diye yazan boşluğa da "ayı sözlük" diye yazdım, kendime kurumsal kimlik kazandırdım :p ayrıca süper kadın seven kaptan ile konuşma fırsatı yakaladım, kadın bir harika dostum, yalnız bana slidelarını vermedi, haklı sanırım, neyse seviyorum ben o kadını, bir de yanında çok heyecanlanmasaydım. ayrıca şahika da vardı, kadın süper de slideları gene çok kötü, kör olacaktık valla gene okurken. ayrıca koraycığım da vardı, kalp kalp kalp <3

bu aralar böyle geyli meyli takılıyorum, bakalım nolcek. benden aktivist olur mu yaw, kendi her bokumu çözdüm de elaleme aktivistlik yapıcam ba ba ba ba, ama sanırım kendime derman olmak için içimden geliyor böyle şeyler yapmak. aktivizm neydi, sonunda başarılı olacağını hiç bir zaman bilemediğin kendi doğruların için ortaya gönlünü koymaktı, aynen o ruh işte. bi de ne yalan söyleyeyim, boysan'ın ölümü beni çok etkiledi, herifçioğlu kısacık hayatında neler yaptı bir de ben ne yaptım kendi durumlarıma zırlamaktan başka diye düşündüm, bi kendi hayatımın karşılaştırmalı muhasebesini yaptım da azmettim galiba, onun da etkisi yadsınamaz. işte bakalım, bu aralar şu iki sempozyumdan öğrendiklerimi bir derleyip toparlayayım hele. öpüyorum, bay.

alamancı gibi konuşuyor, değisik bir aksanı var. bir anda değişecek ve "carteel bir numaraaag, en büyüüük " diyecekmiş gibi geliyor.

ne işe yaradığını pek anlamadım ama lgbti ruh sağlığı sempozyumunda tanıtılmıştı, yapayım dedim. cinsellikle olanını yaptım ve eşcinsellere yönelik zayıf bir tercihim çıktı (ne demekse). türkçe seçeneği var, aşağıdaki bayraklardan türk bayrağını seçerek soruları türkçe seçebiliyorsunuz. siz de bir yapın, bakalım anlayacak mısınız, çok garip bir test olmuş bu.

https://implicit.harvard.edu/implicit/

homojen dergi'deki yazıdan öğrendim bu işi, enteresan geldi. kısaca yanında "koca" olarak gezdirmek, böylece hem duygusal ihtiyaçların için hem de toplumun "kadın" normuna daha fazla uyum sağlayabilmek adına bir adama para yedirmek, hatta bazen bunun için şiddet bile görmek şeklinde açıklanabilen bir durum. anlatılanlar pek hoş değildi.

geçen hafta katıldığım lgbti ruh sağlığı sempozyumunda, iki trans erkek gördüm, birisi transsicko, öbürü ise sanırım kız arkadaşı olan bir kızla gelmişti ve sempozyum boyu elele oturdular. sanırım bu ülkede trans erkek olunca sahip olduğun avantajlardan biri de rahat şekilde kız arkadaş sahibi olmak. gerçi onların arasında da bu travesti kocalığı şeklinde bir para-çıkar ilişkisi var mıdır, o nedenle mi yürüyordur bilemeyeceğim ama hiç zannetmiyorum. rüzgar erkoçların da bir kız arkadaşı var şu anda galiba. trans kadınların da acaba bu şekilde, bir para-çıkar ilişkisi olmadan erkek arkadaşları olabiliyor mu, bu iki durum arasında bir fark var mı, bunları merak ettim açıkcası.

her lgbt bireyin ve lgbt konuları ile ilgilenen herkesin mutlaka okuması ve bilmesi gereken konunun öznesi amerikalı kişi.

çok küçük yaşta penisinin yanlış tedavi sonucu zedelenmesi üzerine doktor john money tarafından, cinsiyetin doğuştan değil yetiştirilme tarzı sonucu oluştuğunu ve akışkan olduğu fikrini kanıtlamak üzere kız gibi yetiştirilmesine ve hormon takviyesi almasına karar verildiği, sonradan ne kadar kız gibi görünse de ergenlikle beraber erkeksi davranışlar geliştiirip ciddi bir kimlik bunalımına düşmüş, daha sonra gerçekleri öğrenince kendindeki sıkıntıyı anlayıp tekrar erkek olmak istemiş ama hayatındaki bütün bu travmatik olaylar dizisi sonucu intihara sürüklenmiş, bize cinsiyetin ve cinsel kimliğin aslında doğuştan geldiğini çok acı bir tecrübeyle öğreten kişi.

hikayesini mutlaka detaylı şekilde okuyun.

eşcinsel kişi bir sandalyeye bağlanır, karşısına bir ekran konulur, ekranda kendi cinsinden çıplak insanların fotoğrafı gösterilir, görüldükçe elektroşok veya mide bulandırıcı sıvı verilir, kusması sağlanır. karşı cinsinden çıplak insanların fotoları çıktığında ya bu tür şeyler yapılmaz ya da hoşa gidecek parfüm, müzik tarzı şeyler ortama sunulur. bir çeşit şartlı koşullandırma yapılarak eşcinseller pavlov köpekleri olarak kullanılırlar. bu son derece dahiyane yöntem ile eşcinseller sadece eşcinsellikten değil, hayattan dünyadan doktorlardan tıp biliminden insanlardan bunlara izin veren ailelerinden, herşeyden tiksinmişlerdir, aversiyon terapisi alan kişilerde intihar oranı dramatik yükselişlerde bulunmuştur.

eşcinsellik hastalık olmadığı için tedavisi yoktur. ilgili açıklama için (bkz: eşcinsellik hastalık değildir)

öte yandan bu yönelimi değiştirmek için denenen yöntemler olmuştur. onarım terapisi (reperative therapy) yanında bir başka bir zamanlar popüler olmuş yöntem tiksindirme terapisi (aversion therapy) olmuştur. bunun dışında elektroşok kullanımı gibi işkenceye kayan sözümona tedaviler ile mesela alan turinge de uygulanmış olan hormon tedavisi (eşcinsellerin hormon eksikliği olabileceği düşünülüyordu) sayılabilir.

tedavi arayanlar öncelikle bu konuda david reimerın hazin hikayesini okuyarak bilgilenmeye başlayabilirler.

ayrıca şu başlık da faydalı olabilir (bkz: eşcinselliğin nedeni)

vücut yağ oranının %10'un altına düşmesiyle vücuttaki bütün kasların belirginleşmesi ve dışarıdan anatomi dersi gibi kasları sayabilmenizi sağlayan durum. abdominal baklavalar da ancak bu şekilde görülüyor.

luca agra bu konuda güzel bir örnek olabilecek bir manken mesela.