aman ali rıza efendi akşam akşam ağzımızın tadı bozulmasın, dediğim yazardır.

buram buram kalite akan kadın şarkıcı, hafiften jehan barbur ve ceylan ertem'e de benziyor sanırım. çok iyi bilmemekle beraber 3. albümünü yakın zamanda çıkarmış. 3. albümü kusursuz derecede iyi ve tüm şarkıları dinlenir. özellikle yalan ve karakolda ayna var şarkılarını bu kadından dinlemelisiniz ama benim favori şarkım bilmece oldu.

bilme içün:

makinenin mekanik sesiyle back vokal yapmasından başka bir şey değildir. makine bitince ise yokluğu kısa süreliğine farkedilir ve insanda makineyi yeniden çalıştırma hissi uyandırır.

emeği geçenlere kocaman teşekkürler hiç bir detayı unutmamışlar. kesinlikle harika bir geceydi. umarım diğer zirveler de bu ayarda olur.

ilk defa bir araya geldiğim adaşım, oldukça enerjisi yüksek, dilerim daha çok kez bir araya geliriz.

lost soul adına aldığı ödülü sanırım kendisine gönderecek, üzülme canım ben de ödül aldım.

o kadar insanın içinde eline aldı mikrofonu ve 27 yaşında olduğunu söyledi. kart! kim inandı acaba sana?

zirvede muhteşem şapkasını görünce sordum kendisinin yapıp yapmadığını, maalesef o kadar vaktim olamıyor hazır aldım dedi. kıymetli vaktini boncuk dikerek geçiremezmiş. parıl parıl incili şapkasıyla gecenin unutulmaz yazarları arasında yerini aldı sanırım. samimiyeti ve doğallığını seviyorum.

meyve metaforu geldi aklıma, her zamanın ayrı bir güzelliği olgunluğu vardır. nitekim nesil nesil de sözlükte farklılıklar var. ama ilk nesillerin yazdıkları hala beğeniyle okunuyor ve takip ediliyor.

lost soul'a gelsin

ezginin günlüğü- rüya(ev yapımı)

instagram hesabına yüklediği videolar ile instagramı kasıp kavurmaktadır.

açıkçası adamın keyfi de hiç kaçmıyor o kadar yaptığım hakaretlere rağmen şen kahkahasını yine de atıyor. bir de zamansız aramaları.. ne zaman şarjım bitse ya da tuvalete girsem hiç kaçırmaz..

naifliğiyle meşhur yazar, performans değerlendirilmesinde naif oluşu tescillenmiştir. hem işkolik hem de naif ikisini birden nasıl yürütüyor merak konusu. maşşallah on parmağında on marifet..

kendisiyle yakın zamanda planladığımız "bir şehir olarak bursa" gezimizde beni oldukça heyecanlandırmaktadır. bir önceki şehir turunda şehrin dört bir köşesini görcem derdiyle kıçımız yer görmemiştir. üstüne bir de 2 tonluk cüssesiyle bir valiz gibi adeta omzumda taşıdığım rahmetlisi de olmayacak. bu defa ki rehberimiz sözlüğün nadide gülü bodurayi olacak.

o rakı kadehini elime alınca tabiki gözüm hiçbirini görmeyecek..

benzin, sigara, şarj*

bu sıra yine ezginin günlüğü günleri resmen, atıyorsun tüm albümleri playliste kendi kendine dönüyor.

yaralı kuş şu an çalan

bildiğin boxer ya, mavi jeansta güzel renk ve desenleri oluyor tavsiye ederim.

benzeri konuşma ergenekon duruşmalarında da geçmişti.. kısaca ülkede adalet sola da uğrar mı dedirten ifadedir.

@bodrum/yalıkavak

92 yılında çıkan tuna kiremitçi kitabıdır. adı gibi roman kendini çok sevdirmeden gidiyor. kısa bir öykü ve son sayfayı çevirdiğinizde kendi betimlemenizi kendiniz yapıyorsunuz. yıllar önce okumama rağmen hep aklımda kalan kitapta yapılan betimlemelerdir.

halen uzaklara dalıp gittiğimde yanı başımda çalan müziğin kendini farkettirdiğinde yazarın kulağını çınlatırım.

90lı yılların popüler gruplarından kumdan kalelerin solistidir. şimdilerde düetleriyle yeniden müziğe dönüş yapmıştır. 3. düetini kumdan kaleler'in 96 albümündeki sana dair şarkısını gonca vuslateri ile beraber söylemiş yürekleri cızlatmıştır.

cinsiyetçilik yapmak istemem ki; çekilmeyendir. yani birden fazla kadın bir araya gelince odada yükselen çığlık seslerimsi sohbetleri gerçekten çok fazla geliyor. işten alakasız konulara girince birbirlerine izah etme zorunluluğu hissedip yarış halinde olmaları katlanılır gibi değil. halbuki erkekler bir araya gelince aynı odanın içinde sessiz sedasız bir çalışma ortamı oluyor.

entryi yazmadan önce türkiye'de yaşadığımızı hatırlatmakta fayda var sanırım..

hep konuşmalarda geçen klişelerden ibaret aslında mevzu, evet gay adam erkeklerden hoşlanır hem cinsel hem duygusal anlamda, kadınlarla ne işi olur. kesinlikle katıldığım ve sonsuza kadar devam etmesini istediğim olaydır. mümkünse sonsuza dek evet. türkiye'de ise ne kimse alenen eşcinsel olduğunu söyleyebiliyor ne de bunu açıklıkla yaşayabiliyor. belki sadece büyük şehirlerdeki azınlıkları dışarda tutabiliriz. azınlık deyip hor görmemek gerek, o göt çok çok azımızda var kabul edin. açıldığın zaman neyle karşılacağını bilemediğinden bu riski dahi göze alamıyorsun. belki canından olacaksın...

öyle bir ortadoğu ülkesiyiz ki dibine kadar gelenekselliği ataerkilliği yaşıyoruz allah ne verdiyse, ve bu gaylerin yarısı diyebilirim evlenmek zorunda kalıyor. ne zaman tutuyor ne ortam denk geliyor, sen bana erken ben sana geç geldim hikayesi gibi.. çaresizlikle yıllarca düşünmekten dibine çöken gay vatandaş artık direncini yitiriyor ve ailesine ya da çevresine boyun eğiyor; en azından deneyim madem aklımdaki soru işaretleri de kalksın ortadan diyor. hem de yaşadığı/gördüğü eşcinsel ilişkilerden aldığı tokatlar bu karara doğru itiyor. çünkü içinde yaşadığı ortadoğu ülkesinde eşcinsel insanlar sebepsizce kaçırılıyor, tecavüze uğruyor, hor görülüyor, dalga geçiliyor, onuru gururu insanlığı kağıt gibi buruşturulup çöpe atılıyor ya da hiç olmadı 5 10 bıçak darbesiyle az önce alındığı araçtan kaldırıma atılıyor.. halbuki bunu yapan homofobik görünümlü insanların eline geçse eşcinsel vatandaşı nefessiz sikecekler. bütün bunların sonucunda da eşcinsel vatandaşımız dibine çöküyor, yalnızlaşıyor, daha az ilişki yaşıyor, korkuyor..

halbuki bu kişi eşcinsel olduğunu söylemediğinde, çok önemli okullar bitirmiş çok iyi işler başarmış en iyi dost şeklinde göğüslere bastırılandır. gizlemesi de doğaldır yukarda saydığım gibi çünkü herhangi bir güvencesi yoktur. halen daha anayasasında ismi cismi varlığı adı sanı geçmemektedir. olmayanı yaşamaktadır.

duyduğu öfke çaresizliğe itmekten de başka bir işe yaramaz. bu tedirginlikler içinde evlenmeyi düşünür çünkü artık 20 yaşında da değildir. daha hassas daha kırılgan olan bu vatandaş kendine 9 şiddetine dayanıklı bir barınak arar gibi evlenir. statü kazanır aynı zamanda artık daha güvenilir insandır çünkü evlidir. bekar kaldığı zamanlardaki riskli grubundan sıyrılmış artık insanların içinde evli olduğunu söyledikten sonra anında kabul görendir. çünkü bekarsa ne idüğü belirsizdi, serseriydi, alkolik sürekli sex yapan yakasını bit kemiren insandı.

son zamanlarda beni şaşırtan mevzuydu bu, kaç yıl cinsel yönelimini olması gerektiği gibi yaşamış ama artık bu saydıklarımdan bıkmış ve evlenmeye karar vermiş birçok kişiyi duymaya başladım. ya da algıda seçicilik; üstümde hissettiğim evlilik baskısından mütevellit, zorla bastırıla bastırıla içinde bulunduğum durum.. insanların başkalarının özel hayatına burnunu sokup istediği şekle sokmaya çalışması kadar daha iğrenç ne olabilir ki? hayatta en korktuğum sıfatı "ikiyüzlülüğü" resmen almak üzereyim, daha iğrenç bir şey başıma gelmemişti sanırım.. ve artık evli eşcinsel insanları yadırgamıyorum/kınamıyorum.

türkiye'de eşcinsel olmak hakikaten zor ve oldukça acı verici..