çoook eskiden olsaydı cadı mahkemelerinde yargılanmayı denemek isterdim. şimdilerde böyle toplu çıldırışlar yok, ahh ahhh

bazen de arabayla son süratte birilerine çarpmak istiyorum, acaba hangi hızda ne gibi deformasyonlar yaşatabilirim merak ediyorum.

ya da bazen sırf karşıdaki kişinin duygu durumundaki değişimi görebilmek için tokat atmak istiyorum.

hoş geldin

orta yaş erkeklerinin gençlik serbestliklerinin en azından hayaletlerini yaşatmak için başvurdukları sakal cinsi.

allahın belası ve kesinlikle kullanıcı düşmanı olan imkansızlık programı

ben de bir harften kurtarıyorum paçayı, yaşasın renkler

abdullah

arap paganizmini reformize edip, yahudilikle sentezleyen inanç kişisi, kendisini spitama zerdüşt ile aynı kefeye koymak en doğru olandır ki biri diğerinin yolunu izlemiş gibidir.
ikisinin de aralarında teolojik benzerlik olmamasına rağmen politeist toplumları tek tanrıcılığa yükseltmekte aynı prosesler uygulanmıştır.
muhammed'in oluşumununda ilk devindiricilik rolünü üstlendiği kültür ise bir hayli ilginçtir zira tasvir karşıtlığı konusundaki katılığı arap paganizminde tanrıların heykellerle tasvir edilmesinden ziyade geometrik şekillerle tanımlanmasından kaynak alıyor.

her ikisi de panteon'un en mistik tanrılarını alıp "tek gerçek tanrı" olarak revize ediyorlar.

bu konuda spitama zaratustra ve aradılları diğer diyetleri çok yıkamıyorlar bunun sonucunda zerdüştlükte kişileşmiş güneş imgesi olarak mithra önemli bir yer tutuyor. bunun sebebi ise kültür alışverişinde bulunulan komşu toplumların yapısında yatmakta.

öte yandan haşimoğullarından muhammed'in toplumu tek tanrılı semitik dinlerin bulunduğu coğrafyalarda güçlü ticari ve kültürel bağlara sahipler.

özellikle islam'ın erken safhalarında bölgede etkin olan habeşistan ve aden-şam ticaret yolunu yöneten hristiyan bizans'ın mevcudiyeti yatsınamaz. bununla birlikte mısır; iskenderiye başta olmak üzere gelişmiş bir hristiyan ekolüne sahip ki bunlar da teolojik tartışmalarla istanbul'a (günümüzün fener patrikhanesi) kafa tutuyorlar.

spitama'nın ise çevresinde tek tanrılı unsurlar olmadığı gibi ülke hindistan alt kıtasından gelen felsefi akımlardan etkileniyor. hindu çok tanrıcılığından her dem etkilenildiği gibi (ki mithra esasen bir hindu tanrısıdır ve agni'nin bir tezahürü olarak yorumlanabilir) iran sahasının doğu sınırında budizm'in izleri mevcut bulunuyor. (taliban'ın ,doksanlarda olması lazım, havaya uçurduğu buddha heykellerini araştırabilirsiniz.)

tüm bu şartlar birini mutlak tek tanrılı ve katı kurallı reforma yöneltirken bir diğerini daha zayıf bir geçişte bırakıyor.

her ikisi de kendinden önceki inanışlarda bulunan tanrıları şeytani güçler olarak yorumluyor, zerdüştlükte bu tanrılan daeva şeytanlarıyken( daeva ismen hindu-sanskrit dilinde tanrı manasındaki deva veya devi kelimesinden gelir), islam'da eski tanrılar ya da arap inançlarındaki hürmet edilen doğa ruhları cinler olarak şekilleniyor ve uluhiyetleri ellerinden alınıp tanrıya hesap verecek olan mükellef bir ırk olarak düşünülüyor. (şuan günümüz halk söylencelerinde korku nesneleri olmaları onların bir zamanlar ilahi varlıklar olarak görülmesinden temel aldığı gibi eski türk inançlarındaki "iyeler" inancıyla özdeşleşmeleriyle de alakalıdır.)

buna rağmen muhammed, eski pagan kültlerinden en güçlüsü olan karataş kültünü yıkmak yerine inancın merkezine oturtuyor. günümüzde bile esasen kabe'yi kabe yapan şey küp şeklinde olan o siyah örtülü yapı değil. hacerül esved taşıdır. bu taş mescidi haram'ın köşelerinden birinin duvarının içine oturtulmuş metal bir kaideye gömülü durumdadır, esasen çatlak olup bu metal kaide onu bütün tutmaktadır.

küpik yapı ise islam sonrası da dahil olmak üzere farklı zamanlarda yıkılmıştır, hacerül esved'in hasarlı olmasının sebebi de haccac döneminde mancınık darbesi yemesinden kaynaklıdır.

bazı uç görüşlü (ve muhtemelen yanlış) araştırmacılara göre ise muhammed; esasen mekke'de yaşamamıştır ve misyonuna petra antik kentinde yani nebati ülkesinde başlamıştır ama bir takım siyasi entrikalar sonucu emevi devletinin çöküşüyle daha güvenli bir ortam olan mekke'ye yeni kabe'nin kurulduğu söyleniyor. hacerrül esved de bu olaylar sırasında zarar görmüştür. lakin bulunduğu yeri kabe haline getirdiği tüm bu şaibeli yorumun ötesinde tartışılmaz bir gerçektir ki bu karataş paganizm döneminde arapların tanrılarını geometrik şekiller ile tasvir etmesinden köken alıyor olabilir ama yine de peşin konuşmamak sahayı uzmanlara bırakmak gerek.

zerdüşt ise dualist bir tahayyül sahip bir inanç üzerinden şekillendirdiği teolojisinin merkezine ışık inancını ve onun manifestosu olan güneşi ve ateşi yerleştiriyor.
spitama'nın izlediği yol yine de muğlak, çünkü çok eski ve islam'dan daha fazla değiştirilmiş bir teolojidir. sonuçta iskender öncesinden köken almış bir inançtan söz ediyoruz. sasani iranına gelene kadar zerdüştilikten gayrı ne inançlar doğup battığı o coğrafyada. iran pek bir ortodoks şii olmasına rağmen bahailik gibi akımları başlattı yakın geçmişte.

eklemeliyim ki aynı zamanda islam ve yahudilik birbirinin o kadar aynısıdır ki, beslenme adetlerinden, kişisel hijyen kurallarına ve hatta ibadet üslübuna kadar yüksek benzerlik gösteriyor. kısacası islam, yahudiliğin ekümenik versiyonu olarak adlandırılsa hatalı olunmaz.

peygamberlik iddiasında olan bu iki şahıs da bize kutsal metinler bıraktılar yahut bu iki inancın takipçileri bu metinleri oluşturdular (bilemeyiz), ki bunlar "avesta" ve "kur'an -ı kerim"dir.

avesta yapısı itibariyle çok fazla kelime tekrarlarıyla dolu bir metindir ve zerdüştün ardılları zamanla bu metne dua ve ayin metinlerini de eklemişlerdir. en göze çarpan özelliği zerdüşti şeriatının kurallarının ve cezai yaptırımlarının doğrudan kutsal kitap içinde yazmasıdır çoğu da kırbaçlanma içermektedir. bununla birlikte arınma kuralları da sözlü anlatımdan ziyade yazılı olarak metne girmiştir.

kur'an ı kerim ise kelime anlamı olarak erdemlerin derlemesi demektir. avesta kadar kelime tekrarları olmasa da rahman suresi gibi yoğun tekrarlamalara rastlanır. kitabın büyük çoğunluğunu oluşturan bakara suresi, yahudi inançındaki peygamber hikayelerinin en yoğun derlendiği ve arabize edildiği bölümdür. ayrıca avesta gibi toplumsal düzenlemeleri içerir (miras hukuku; kâfir mürted ve münafıklarla ilişkiler; evlilik ve boşanma; seksin nasıl yapılması gerektiği). bunun yanında şiirsel bir dil kullanılmıştır ve bazen uyak kuralları bozulmasın diye bilinçli telaffuz hataları vardır. yüksek sesle bir ritim eşliğinde halka olunmak amacıyla yazıldığı metinlerin yapısından anlaşılabilir.

ama kur'an'ın avesta'dan en büyük farkı şudur; avesta'dan kitabın anlatıcısı olan spitama tanrıyla olan konuşmalarını sonradan kaleme almış gibi bir üslup benimsenmişken ki soru-cevap metoduyla ilerler, kur'an tamamen tanrı'nın muhammed'in önünde yaptığı bir monolog gibidir. bu radikal farklılık döneminin dini metinlerinde rastlanmayan bir durumdur. zira kur'an'ın anlatıcısı allah'ın bizzat kendisidir. bu da bu kitabı dış gözler karşısında ilgi çekici yapar.

velhasıl muhammed gerçekten de safra kabartan bir şahsiyettir. anlatım hatalarımı bağışlayınız.

haaa bir de şu kız çocuğu kurbanı olayı da şöyledir ki bu kızların sevilmemesinden ileri gelmez aksine bu dini bir ritüeldir ve bebek kurban etmek orta doğu din geleneğinde büyük yer tutar. özellikle evli çiftin ilk doğan bebeği kurban edilmelidir. israiloğulları da hayvan kurban etmeden önce bunu yaparlardı.

esasen bebek kurbanı dünya nimetlerinin kefareti olarak orta doğu paganizminde yer buluyordu, ibraniler ise bu kefaret geleneğini çocuklardan alıp hayvanlara vermişlerdir. gelenek ilk başta doğan bebeğin yerine geçen hayvan ile evrilirken islam ile birlikte sistematize edilmiştir, böylece kurban geleneği ikinci evrilmeyle genel olarak toplumsal şükran belirtisine dönüştü. muhammed'in ise karşı çıktığı kız çocuğu gömme geleneği bunun uzantısıdır.

buna paralel olarak spitama ise kurban geleneğini tamamen yıkmıştır, zira zerdüştlükte köpekler dahil tüm çiftlik hayvanları kutsal kabul edilmiş, kanlı kurban ayinlerinin yerini buğday gibi tahıl ürünlerinin ilk hasatlarından bir parçanın tanrıya sunulması yahut alkollü bir sıvının bu vazifeyi yapması buyurulur. buna karşın hayvan kurbanı geleneği sonradan devam etti.

aylar önce bir arkadaşım ile kuban kazaklarını konuşuyorduk, belki bilen vardır "kazakların osmanlı sultanına yazdığı mektup" hadisesini. bu slav kazaklar osmanlı öncesi arnavutlarından bile beter ve gaddar bir halktır.

esasen mektubun kendisi düzmecedir ama arkadaşım gerçekliğinden yola çıkarak şu yorumda bulunmuştu; iyi ki de müslüman olmamışlar zamanında yoksa ağaçlardan asla inemezlerdi.

bir yere kadar islamofobik bir kişi olabiliyorum kusura bakmayınız. napayım elimde değil ama tabi ki de islam içinde de güzel değerler ve kötü durumlar bulunmakta aynı diğer dünya dinlerinde de olduğu gibi.

obama'nın siyahi trump'ı turuncu olmasıyla birlikte asp olarak kalmış gözüküyor amerikan başkanları kısmında

vaaaovvv işte bu hakikat shshshs

bazı ortak değerler çerçevesinde bir araya getirilebilecek hristiyan mezhepler topluluğudur. 14. ve 15. yüzyılda ortaya çıkan erken reformistlerden temel almış, ilk bakıldığında ilerici bir tutum sergilediği sarısı uyandıran ama sonradan yok etmeye çalıştığı katolikizm canavarının lacivert hali olan mezheplerden oluşur.
temel aldığı erken reformistler aşırı kaderci ve uç kökten dinci kimselerdir.

protestan görüşler topluluktan topluluğa değişse de temelde ortak özellikleri şunlardır;
1- günahların bağışlanması sadece tanrının elindedir ve yaşayan ya da ölmüş kimseler günahları bağışlayamazlar.
2- papalık geçersiz bir kurumdur.
3- kutsal kitabı okuyabilen yani okuma yazma bilen herkes onu yorumlayabilir ve papazlığını ilan edebilir.

protestanlık yorum serbestisiyle birlikte aynı islam gibi herkesin farklı farklı yorumlarıyla cemaatlerini kurguladığı geniş bir at koşturma olanı olmaktadır. durum o derece trajikomik noktalara gitmektedir ki teknolojiyi reddeden cemaatler olduğu gibi eşcinsel evlilikleri onaylayan topluluklar da vardır.

protestanlık kadranında en eski ve aşırı görüşü kalvinistler temsil eder, tanrıyı övmek amacında dahi olunsun şarkı söylemek, herhangi bir canlının heykel ya da resmini yapmak günahtır ve tanrı cennetine alacağı kimseleri önceden seçmiştir, geri kalan kişiler lanetli doğmuşlardır.

amerika'da salem cadı mahkemelerini gerçekleştiren kişiler de protestanlığın püriten kolundan gelir.

kadranın bir tarafında müjdeci misyonerler vardır, dünyanın dört bir yanına aynı cizvitler gibi gidip hem proselitizm yapmakta hem de kültür emperyalizmiyle uğraşmaktadırlar.

peygamberlik iddiasında seyyar vaizlik yapan şovmenler ise özellikle amerika'da bulunup cahil halklar önünde el çabukluklarıyla mucizeler gerçekleştirdiklerini iddia ederler. kurgulanmış senaryolar oynayıp büyük para hareketleri gerçekleştirir bu tarz geçici cemaatler.
pentakostal da denilebilirdi eğer gezici olmasalardı, ki bu zevat da komün hayatı yaşayıp adnan oktar'a benzer kimselerin karizmatik önderlikleriyle vücut bulur. toplu intihar eden cemaatler de buradan türemiştir.

velhasıl amişler, mormonlar ve yehova şahitleri de protestanlık şemsiyesinden çıkmış dinlerdir.

o kadar geleneğe aykırı kiliselere rastlayabilirsiniz ki komünyon yapmayan ya da komünyon şarabı yerine portakal suyu ile ayin gerçekleştirenleri çok normal kalır.

protestanlığın kendisi ise çok matah bir şey olduğundan değil papalık, kutsal roma imparatoru ve alman elektörleri şeytan üçgeni nedeniyle yayıldı.

batı avrupa ve latin amerika'da yaygın olan hristiyan mezhebi, özünde kalkedoncu bir teolojik yaklaşımı barındırır. ruhani önderi roma'daki papa'dır. ruhban hiyerarşisi ve hristoloji bakımından diğer mezhepler ile ayrılır.

katolik kilisesi evrensel kilise iddiasına sahip olduğu gibi ismi olan katolik de bu manaya gelir ve kilisenin baş ruhbanı olan papa ruhani yetkilerini havarilerin birincisi olan aziz petrus'tan almaktadır.
mezhebinin ayırt edici özellikleri;
1- kutsal ruh baba ve oğuldan çıkmıştır.
2- ruhban sınıfından kimseler bekarlık yemini ederler ve evlenemezler.
3- papa mesihin vekili olarak mutlak yanılmazdır.
4- kiliselerde heykellere rastlanır.
5- kullanılan konünyon ekmeği mayasızdır ve şarap sulandırılmaz.
6- komünyon şarabını sadece ruhbanlar içebilir.
7- bir vaftiz kabul edilir ve vaftizden sonra güçlendirme yapılmaz.
9- roma kutsal makamı, diğer kutsal makamlar için buyurgandır ve papa, pontifex maximus'dur.
10- ortodoks kilisesi gibi azizlerin yaşayanlara şefaat edebileceğine inanırlar.
11- meryem'in günahsız olduğunu ve ölümden sonra göğe çekildiğine inanırlar.
12- azizlerin ve din ulularının ruhlarının arafta kalmayacağına öldüklerinde kıyamet öncesinde dahi bu kişilerin cennette olduğunu inanırlar.
13- ruhban hiyerarşisi şu şekildedir; diyakon, papaz, piskopos, başpiskopos, kardinal olan başpiskopos, papa.
14- kilise'nin günahları maddi yardım karşılığında bağışladığı kısmen söylenebilir.
15- komünyon ayinini ruhbanlar sadece pazar günü değil her gün düzenlemektedir. oturmuş algı pazar olmasına rağmen papazlar her gün pazarmış gibi ibadet ederler.
16- kültürden kültüre değişiklik olmasına rağmen genelde kiliselerde ilahiler okunur.

halk arasında sarısının da olduğu rivayet edilir lakin esasen fantadır.

anaa lys ygs kalkmış mı alla alla

mehmet

çocukluk arkadaşımla yattım, orospuluk mu bilmem ama onun kız arkadaşıyla da baya samimiyetim var.

ünlü korku yazarı; oluşturduğu demonoloji ve kozmik korku ile bilinir. hikayelerinde genel olarak insan tabiatının kavrayamayacağı imgelemlerden doğan korkuyu işler. delilik, insanlar tarafından anlaşılmamadan ileri gelen cinnet ve yabancı düşmanlığı korkusunun temel unsurlarıdır.
edgar allan poe'dan ve onun kasvetli havasından epey etkilenmiştir.
korku janrasında esas devrimi ise dönemin dinsel ve kültürel mitlere dayanan yazarlığını bir kenara bırakıp kendisine özgü ve bir çok açıdan oryantalist düşünceler barındıran fantastik hikâyelerle gerçekleştirdi.
onun kaleminde yüksek fanteziden ziyade bilimsel bir aydınlamacılığın ve hümanist bilimselliğin ön planda olduğunu söyleyebiliriz.

bununla birlikte kozmik korkuyu biçimlendirken iyi kötü çelişimi yerine bilinmeyen bir bütünün kavranmasından doğan veya doğabilecek olan kaosu ele almıştır.

sümer ve babil efsanelerindeki demonları doğrudan kopya etmek yerine kendi amacına uygun olarak şekillendirmiştir.

en basit olarak dünyanın dışında evrenin çok çok ötesinden gelen ve daha insanlar ortada yokken yer yüzüne hükmetmiş ya da hükümleri aksatılmış bir takım varlıklardan söz eder. bu demonlar insan benzeri canlılar için o kadar kavranamazdır ki ancak tanrı olarak açıklanabilirler. modern ve daha çok batılı olarak tabir etmemiz gereken medeniyetler için bilinmekten o kadar uzak olan bu varlıklar, ilkel ve batılılaşmamış medeniyetlerin belleklerinde bir o kadar etkindirler.

hikayelerdeki karakterler de bir şekilde bu esrarlı gerçeklerin peşine düşüp parçaları birleştirdiklerinde ortaya çıkan sonuçlar nedeniyle psikolojik travmalar geçirirler, delirirler ya da intihar ederler. zaten hikayeler de genelde kahramanın sonradan yaşadıklarını açıkladığı itiraf metinleri gibidir.
lovecraft ile ilgili belli başlı kavramlar;
(bkz:nyarlathotep)
(bkz:cthulhu)
(bkz:innsmouth üzerindeki gölge)
(bkz:azathoth)
(bkz:deliliğin dağlarında)
(bkz:necronomicon)

ya da nerede balıksı ya da sürüngensi canlılar dünyayı gizlice yönetiyorsa o eser lovecraft'dan esinlenmiştir diyebiliriz. özellikle ahtapotumsu şeylere dikkat.

tolkien evrenindeki esas kötü karakter, ilk karanlık efendi.
yaradılıştan önce eru tarafından zamansız salonlar'da yaratılmış ainur'dan biridir. eru tüm ainur'a ulu bir müzik icra etmelerini buyurduğunda diğerlerinin ezgilerini küçümsemiş ve müziğin akışını bozarak ahengin yerini kaosun almasına sebep olmuştur. bu nedenle özünde ulu müzikten meydana gelmiş olan dünya onun müdahalesi nedeniyle kusurlu, yazgısı da kederlidir.

eru müzikte görüntü bulan fikri gerçekleştirmek için ainur'u yer yüzüne indirdiğinde o da diğerleriyle birlikte gelmiş ama eru'nun arzusu doğrultusunda dünyayı doğacak olan "çocuklar" için bayındır kılmak görevi yerine var olan her şeyin somut efendisi olma arzusuyla kendi ile birlikte gelenlere savaş açmıştır.

esasen ainur arasında en kudretli olandır, nitekim kardeşlerinin hepsinin meziyetlerinden bir parça ona bahşedilmiştir ama o yaratılışı hakir gördüğü için esas olan tabiat kuvvetlerinin çarpıtılmış biçimlerinde ustadır; varda gibi ışığı bilir ama onun ifadesindeki ışık aydınlatmaz, manwe gibi havayı kavramamıştır ve gölge ve karanlık onun maharetidir. aule gibi hüner kişisidir ama onun işi yapmak değil bozmaktır.

kendisini tanımladığı üzere "arda'nın yazgılarının efendisi"dir. kullarının onu tanımladığı üzere de "özgürlüğün vericisi ve alemin efendisi"dir.

uzun çağlar boyu daha ainur ile savaşmış ve onları yıldırmıştır, tam galip gelecekken eru'nun yanından ainur'a yardıma gelen tulkas tarafından bozguna uğratılmıştır.

lambalar çağında aule'nin lambalarını yıkıp dünyayı ateşe ve karanlığa boğmuştur.

elfler yıldızların ışığı gökte parlayıp bu dünyaya gözlerini açtıklarında onları kendisine köle etmek gayesiyle bir kısmını kaçırmış; uzun yıllar süren karanlık ve eziyetlerle onlardan ork ırkını devşirmiştir. melkor'un yaptıkları içinde en kötüsü bu olmuştur. nitekim elfler dünyayı güzellikleri ve saadetleri ile süslemek, her şeyden daha fazla güzellik ortaya koymak için var edilmişlerken, onları doğalarının zıttına çevirmiştir.
insanlardan ise her zaman korkmuş yüreğinde, uzak bir gelecekte, kendi sonunun bir şekilde onların elinden olacağı bir erdemi gönüllerinde taşıdıklarını ve hiç bir zaman onların gerçekten de efendisi olamayacağını sezmiştir. ama kara yüreğindeki nefreti perçinleyen bu durum kendisini insanlara bir tanrı olarak göstermesine de sebebiyet vermiştir.

(bkz:orta dünya'da insanlar)

ona karşı pek çok cefalar çekilmiş, riyakar zaferlerle geçen meyvesiz çağların nihayetinde yenilmiş ve bir daha dönmeyeceği umuduyla evrenin dışına hiçliğe atılmıştır.

mandos'un kehaneti uyarıyor ki bir gün sürgün gittiği hiçlikten geri gelecek. o gün orta-dünya'nın güçleri(ainur) tahtlarında kocamış ve onun bekçisi (earendil) de yolundan bezmiş olacak.

o hüküm saatinde insanların kederli yazgılarının öcünü almak için karşısında hurin oğlu turambar turin olacakmış. böylece büyük düşman sonsuza dek mağlup edilecekmiş.

üç silmaril de gökten, yerden ve denizden çıkartılıp bir araya getirilecek, bu sefer feanor onları yavanna'ya kendi rızasıyla verecekmiş. yavanna'da onlar sayesinde telperion ve laurelendil'i yeniden yeşertecekmiş. böylece eski saadet günleri tekrar gelecek, aule'nin çocukları cüceler de melkor'un bozduğu dünyayı babalarıyla birlikte onarmak için kolları sıvıyacaklarmış.

eru'nun tüm çocukları da onun huzurunda yeni bir müzik bestelemek için bir araya gelecek ve bu müzik, ilk yapılandan daha güzel olacakmış.

yazılarını ilgiyle okuyorum